Als je je aangesproken voelt door deze website kun je contact opnemen met Stichting Daphne. Je komt dan in contact met vrouwen en meiden die hetzelfde zochten als jij. Inmiddels vinden ze het logisch (en: gewenst) dat ze straf krijgen als ze dat verdiend hebben, omdat het op die manier beter werkt. Het kan een grote stap zijn om daadwerkelijk contact te leggen. Belangrijk is dat je doet wat goed voelt en je tot niets gedwongen voelt.
Echte mensen ontmoeten
beeld en geluid krijgen
Elkaar in het echt tegenkomen is het best. Net zoals in elk contact is het belangrijk dat de juiste snaar geraakt wordt. Zowel bij de ander als bij jou. Daphne organiseert ook regelmatig bijeenkomsten. Bij de vrouwenbijeenkomsten hebben vrouwen onder elkaar de mogelijkheid om over spanking te praten. Bij de gemengde bijeenkomsten zijn mannen en vrouwen welkom. Deze worden op een centrale plek in Nederland georganiseerd.
Contact via email
een logisch begin
Email is een goede manier om een contact met iemand op te bouwen. Je kunt vragen uitwisselen terwijl je toch de gewenste afstand houdt. Je kunt een e-mail contact met iemand van Daphne beginnen door je vraag te stellen.
Contact over begeleiding
mogelijkheden zijn soms beperkt
Dat is nog eens echt contact! Als je denkt dat je begeleiding goed zou kunnen gebruiken en als je denkt dat de 'Daphne Methode' bij je past, is dit de logische stap. Een aanpak met structuur, duidelijkheid en betrokkenheid. Je krijgt op je blote billen als je dat verdient. Er zijn heel veel vrouwen en meiden bij wie begeleiding goed past. Het is soms niet mogelijk om iedereen te bedienen. Realiseer je dit svp als je contact met ons opneemt.
Daphnemeisje of Daphnevrouw worden?
samen met andere meiden, net als jij
Als je deelneemt aan Daphne vindt je het leuk om andere meiden te leren kennen die hetzelfde zoeken als jij. Daphne is geen internaat, maar we proberen deze institutionele sfeer wel deels te bereiken. Er zijn weekenden, waarbij je samen met andere meiden op een slaapzaal bent. Regels overtreden betekent billenkoek. We zoeken de optimale balans tussen spanning, plezier en persoonlijke groei.
Daphnebegeleider worden?
als het bij jou en je sub past
Een begeleider is iemand die de persoonlijk begeleider/ster of coach is van tenminste één vrouw van minimaal 18 jaar op basis van een D/s relatie waarbij spanking een onlosmakelijk onderdeel is. Als begeleider maak je afspraken met de dames. Het is onze verwachting dat je als begeleider de Daphne methode gebruikt, wat betekent dat je straf op de billen geeft. In aanvulling daarop kun je overwegen om ook deel te nemen aan Daphne. Als het bij jou en je sub past.
Contact leggen met Daphne
Het kan een grote stap zijn om daadwerkelijk contact te leggen, maar via email kun je veilig beginnen.
Voel je je aangesproken door deze website?
Denk dat je met begeleiding en discipline meer in je leven zou kunnen bereiken? Het is jouw leven en je leeft maar één keer…
Je kunt dan contact opnemen met Daphne. Via email kun je veilig beginnen.
Bij Daphne vind je gewone meiden en vrouwen die weten dat het goed voor hen is om soms een pak op de billen te krijgen.
Je kunt daar in contact komen met vrouwen en meiden die hetzelfde zochten als jij. Zij vinden het logisch (en: gewenst) dat ze straf krijgen als ze dat verdiend hebben, omdat het op die manier beter werkt.
Het kan een grote stap zijn om daadwerkelijk contact te leggen. Belangrijk is dat je doet wat goed voelt en je tot niets gedwongen voelt.
Echte ontmoetingen
Elkaar in het echte leven tegenkomen is uiteraard het beste. Als het zover komt, zou het best een verrassing kunnen zijn. Een vooroordeel is dat meiden die aan spanking doen kinderachtig zijn of niet sterk in hun schoenen staan. Bij een werkelijke ontmoeting blijkt dit heel anders te zijn. Het zijn sterke meiden en vrouwen die heel goed weten wat ze willen. Ze weten wat ze nodig hebben. Net zoals in elk contact is het belangrijk dat over en weer vertrouwen ontstaat en dat de juiste snaar geraakt wordt. Zowel bij de ander als bij jou.
We organiseerden bij Daphne in het verleden regelmatig bijeenkomsten en doet dat nu weer.
Soms zijn dit vrouwenbijeenkomsten, waarbij vrouwen onder elkaar de mogelijkheid hadden om over spanking en aanverwante gevoelens te praten. Deze vinden in huiskamersfeer plaats.
Bij de gemengde bijeenkomsten zijn zowel mannen als vrouwen welkom. Deze zullen op een centrale plek in Nederland georganiseerd worden.
Via deze website houden we je op de hoogte.
Stel je vraag via email
Contact via email gaat meestal aan echte ontmoetingen vooraf. E-mail is een goede manier om een contact met iemand op te bouwen. Je kunt vragen stellen, terwijl je toch de gewenste afstand houdt.
Ben je op zoek naar begeleiding?
Kijk, dat is nog eens echt contact! Letterlijk en figuurlijk. Natuurlijk is dit heel bijzondere vorm van contact. Als het goed klikt kan een begeleider je goed helpen om te worden hoe je zou kunnen zijn.
Contact met een begeleider betekent een aanpak met structuur, duidelijkheid en betrokkenheid. Waarschijnlijk krijg je regelmatig op je billen omdat je daar het meeste van leert. Bijvoorbeeld, als je je niet aan je afspraken houdt. Ook als je daar even geen zin in hebt.
Uiteraard is het belangrijk dat deze manier bij je past. Waarschijnlijk is dat wel het geval als je hier aan het lezen bent. Waarom neem je niet een volgende stap om te kijken of begeleiding bij je past?
Wil je begeleider bij Stichting Daphne worden?
Een begeleider is iemand die de persoonlijk begeleider/ster of coach is van tenminste één vrouw van minimaal 18 jaar op basis van een D/s relatie waarbij spanking een onlosmakelijk onderdeel is.
Als begeleider maak je afspraken met de dames en je zult waarschijnlijk speciale regels met haar/hen afspreken die ze in acht moet(en) nemen. Het is onze verwachting dat je als begeleider de Daphne methode gebruikt, wat betekent dat je straf op de billen geeft.
In aanvulling daarop kun je overwegen om ook deel te nemen aan Stichting Daphne. Als het bij jou en je sub past.
Stichting Daphne en het vervolg daarvan maakt al meer dan 19 jaar spanking een fantastische realiteit voor vrouwen en meiden die zich willen ontwikkelen. Sinds 2001 voelen meiden met belangstelling voor spanking en discipline zich daar thuis. Al veel studentes hebben goede resultaten bereikt met begeleiding en straf op hun billen als ze dat verdienen. De combinatie van gezelligheid en vriendschap, gewaardeerd worden, duidelijkheid en de vanzelfsprekendheid van straf maakt Daphne tot een overgetelijke tijd in hun leven.
De setting: studentenhuizen
veel sfeer en begeleidersgesprekken
“Stichting Daphne biedt huisvesting en begeleiding voor studentes. Je krijgt kost, inwoning en gezelligheid maar ook straf op je billen indien nodig.” Dat was voor veel meiden een aantrekkelijke setting. Net als nu kozen ze uit vrije wil voor deze aanpak, waarbij de eigen doelstellingen centraal staan. Ze worden in de gaten gehouden en uitstelgedrag wordt niet geaccepteerd. Stichting Daphne is bijzonder door het gebruik van billenkoek bij volwassenen vrouwen. De "Daphne Methode" was, is en blijft tijdloos en fascinerend.
Resultaat gericht
duidelijk en streng
Het is niet vreemd of uniek om straf op de billen te krijgen. Al eeuwenlang zijn schoolmeiden en studentes vaak op hun billen bestraft. Deze geprononceerde opvoedingsvlakten lenen zich daar ook uitstekend voor. Tot voor kort konden studentes in Amerika straf met de paddle kregen. Het gebeurde ook bij sororities, waarbij "house parents" de rol van de ouders thuis overnamen. Het was en is simpel en duidelijk, streng en doelgericht. Wie niet horen wil, die mag voelen. Even wakker worden. Een pak op de blote billen is hiervoor een voortreffelijk middel.
Billenkoek werkt
verantwoording met de billen bloot
Bij Daphne is het vanzelfsprekend dat een meisje of een vrouw op haar billen krijgt als ze dat verdient. De persoonlijke begeleider bepaalt wanneer, hoe lang en hoe hard. Bij Stichting Daphne is straf altijd op de blote billen en voldoende hard om indruk te maken op een volwassen meid. Het is met de billen bloot verantwoording afleggen tegenover zichzelf via een ander, de begeleider. Veel meiden kiezen hiervoor omdat het op deze manier het beste werkt. Soms moet straf even pijn doen om effect te hebben.
Zelfbeschikking
eigen verantwoordelijkheid staat voorop
Binnen Stichting Daphne wordt billenkoek op een volwassen en moderne manier toegepast, uitsluitend bij volwassenen vrouwen. Zelfbeschikking en verantwoordelijkheid staan voorop. We vinden het logisch dat je hoge eisen stelt aan jezelf en je houdt aan de afspraken die je met jezelf maakt. Dan krijgt je er ook het meeste voor terug. Instemming met de 'Daphne Methode' is essentieel. Het is de bedoeling dat je billenkoek goed voelt. Vrouwenbillen zijn geschikt en bestemd om straf in ontvangst te nemen. Dat is al zo oud als de mensheid.
Verleden en toekomst
het belangrijkste is altijd de toekomst
Stichting Daphne past bij meiden. Veel ongedwongen gezelligheid. Kletsen over van alles en nog wat. Samen dingen doen. Sporten, winkelen. Praten over zaken waar je anders moeilijk over praat, zoals spanking. Fantastische grappen bedenken en uitvoeren. Soms ga je over de knie en krijg je op je blote billen. Dat mag best even zeer doen, dat hoort erbij. Stichting Daphne was in het verleden voor velen een fantastische realiteit. Via deze en andere websites willen we Daphne van toen opnieuw laten bloeien. Misschien samen met jou!
Ontstaan vanuit Stichting Daphne
Daphne staat voor de combinatie van gezelligheid, duideijkheid en de vanzelfsprekendheid van spanking.
Stichting Daphne en het vervolg daarvan maakt al meer dan 19 jaar spanking een fantastische realiteit voor vrouwen en meiden die zich willen ontwikkelen.
Sinds 2001 was en is Stichting Daphne een bekende en fascinerende verschijning op internet. Veel meiden met belangstelling voor spanking en de behoefte om zich te ontwikkelen voelden zich daar thuis. Zeker als je van zichzelf onderkenden dat ze te weinig (zelf-)discipline hadden. Door een duidelijke aanpak met regelmatige billenkoek hebben veel meisjes gedurende de periode dat ze deelnamen aan Daphne hele goede resultaten bereikt. Het gemak waarmee dat ging heeft hen zelf nog het meeste verbaasd. De combinatie van gezelligheid, gewaardeerd worden, duidelijkheid en de vanzelfsprekendheid van straf maakte het vaak tot de beste tijd in hun leven. Het blijkt dat als je spanking tot een dagelijkse realiteit maakt je bij vrouwen en meiden enorm veel kunt bereiken.
Vanaf het moment dat Stichting Daphne in 2001 opgericht was, bleek het in een behoefte te voorzien. De ‘Daphne Methode’ voor begeleiding van studentes waarbij straf op de billen een centrale plaats had, bleek voor een grote groep interessant te zijn. Veel meiden en vrouwen kozen ervoor om bij Stichting Daphne begeleiding te krijgen. Vaak waren het studentes, of vrouwen die op een andere manier bezig waren hun ambities realiteit te maken.
Spanking haalt bij vrouwen en meiden het beste naar boven
Regelmatig een verdiend pak op de blote billen haalt bij veel vrouwen en meiden het beste naar boven.
Deze begeleiding was gebaseerd op onderling vertrouwen. Dat vormde de basis om ingewikkelde kwesties terug te brengen naar een overzichtelijk niveau: straf en beloning op grond van keuzen die de meiden zelf maakten. Veel meiden voelden zich hierdoor aangesproken. Ze vonden het helemaal niet raar of ongebruikelijk, maar juist voor de hand liggend. Bijvoorbeeld omdat ze onzeker waren of de studie of iets anders wel zou lukken. Dat was niet omdat ze het niet zouden kunnen, maar omdat ze zo vreselijk zichzelf konden zijn. Door het nemen van bepaalde beslissingen (of juist: door geen beslissingen te nemen), en daar later spijt van te hebben. Meestal als het te laat was. Op deze manier zaten ze zichzelf in de weg.
Spanking werkt dan op een bijzondere manier. Vaak leidt het tot een soort emotionele ontlading waardoor negatieve gevoelens over jezelf verdwijnen. Het lucht gewoon even op. Daarnaast is het ook een stimulans en een aanmoediging om het de volgende keer wél te doen. Simpel, omdat het even goed zeer doet als je op je blote billen krijgt. De positieve impact van spanking bij meiden en vrouwen ligt voor een belangrijk deel in deze combinatie van zich vrijer voelen en meer resultaten bereiken. Het blijkt dat regelmatig een verdiend pak op de billen bij veel vrouwen en meiden het beste naar boven haalt.
Met spanking een completer leven
Billenkoek brengt meiden in balans.
De vrouwen en meiden die voor de ‘Daphne Mehode’ kozen waren geen zwakke, besluiteloze mensen. Zij hadden de moed om bepaalde aspecten van zichzelf onder ogen te zien. En daarnaar te handelen.
De meeste meiden zagen zichzelf niet als onderdanig, bij sommigen zelfs het tegendeel. In het dagelijks leven en zoals andere mensen hen kende waren ze eerder dominant.
Er waren ook meisjes die zich wel onderdanig noemden en zich daarvoor ook niet schaamden.
Allemaal hadden ze gemeenschappelijk dat ze op hun billen kregen als ze dat verdiend of nodig hadden. Dat was hun keuze. Straf op je billen krijgen, spanking was bij deze vrouwen en meiden geen fantasie maar realiteit.
Spanking werd een belangrijk onderdeel van het leven. Om de balans te herstellen. Om beter te worden hoe je zou kunnen zijn.
Om meer jezelf te worden.
Door spanking trouw zijn aan het eigen doel
Het meest onderscheidende aan Daphne is dat billenkoek een dagelijkse realiteit wordt bij vrouwen en meiden.
Op de toenmalige website werd goed uitgelegd hoe het werkt. Bijvoorbeeld, dat de werkwijze van Stichting Daphne heel ouderwets was. Dat je als meisje soms moest gehoorzamen. Dat mocht dan ouderwets klinken, maar binnen Stichting Daphne betekende het: “trouw zijn aan je eigen doel”. Gehoorzaam aan jezelf. Geen slappe smoesjes. Geen uitstelgedrag. Als een meisje hieraan niet voldeed, dan kreeg ze straf. Op haar billen.
Ongetwijfeld was deze billenkoek in de praktijk het meest onderscheidend aan Stichting Daphne. Andere vormen van begeleiding hebben dat inderdaad niet.
De reden hiervan is dat we volledig overtuigd zijn van het belang en het nut van billenkoek bij meiden en vrouwen. Het is voor veel meiden en vrouwen heel goed dat ze regelmatig en consequent op hun billen krijgen.
Streng en doelgericht blijkt te werken
Vroeger was voor de vrouwen en meiden die lid waren van Amerikaanse sororities spanking een dagelijkse realiteit in hun studentenleven. Ze kregen regelmatig stevig op hun billen.
Bij nadere beschouwing is het niet zo uniek om straf op de billen te krijgen. Al eeuwenlang zijn schoolmeiden en studentes veelvuldig op hun billen bestraft. Deze geprononceerde opvoedingsvlakten lenen zich daar ook uitstekend voor.
Tot voor kort was het in met name het zuiden van Amerika gebruikelijk dat studentes aan High Schools, Colleges en Universiteiten lijfstraf met de paddle konden. Met name in de “Campus sororities” van universiteiten gebeurde dat, waarbij “house parents” de rol van de ouders thuis overnamen.
Het was zeker niet zo dat deze sororities daardoor weinig leden hadden. Integendeel. Ieder jaar waren er meer meiden die lid wilden worden dan dat er geplaatst konden worden. De ‘Bid Day’ en de ‘Rush Day’ waren dan belangrijke dagen om te proberen een plaatsje te krijgen. Als dat gelukt was begon meestal de ‘Hell Week’, de ontgroeningsperiode. Vaak was een belangrijk onderdeel dat de meisjes een paar keer per dag op hun billen kregen van de ouderejaars. Dat was om de meisjes te wennen aan de paddle en om ze natuurlijk uit te testen. Als deze eerste week voorbij was werd er alleen billenkoek gegeven als er een reden voor was.
In die tijd was het ook heel normaal om thuis op je billen te krijgen tot je het huis verliet.
Die oude traditie is binnen Stichting Daphne voortgezet en dagelijks gebruikt. De algemene benadering is simpel en duidelijk, streng en doelgericht. Wie niet horen wil, die mag voelen. Deze aanpak zorgt voor veel resultaat. Het besef dat spanking een dagelijkse realiteit is bij en dat straf op de blote billen de standaard maatregel is, blijkt bij vrouwen en meiden heel goed te werken.
Als spanking realiteit is bij vrouwen en meiden
Als spanking een echte realiteit is, werkt dat bij vrouwen en meiden. Dat is zeker.
Uiteraard is er de laatste decennia bij de toepassing van lijfstraf veel veranderd en verbeterd. Immers, er is in onze cultuur geen plaats meer voor lijfstraffen tijdens de opvoeding en op school. Daar stond en staat Stichting Daphne volkomen achter.
Maar voor volwassenen is de werkelijkheid complexer. Straf en billenkoek is iets speciaals. Ook als men het zelf vroeger nooit aan den lijfe heeft meegemaakt. Dat speciale blijkt als er grapjes over worden gemaakt, in besmuikte hints tot sportcommentaren die vaak expliciete beeldspraak gebruiken. Hoeveel vrouwen krijgen van hun partner niet een “onbetekenend” klapje op hun billen, als een schouderklopje. Ook bij primaten wordt dergelijk gedrag gezien.
Het is misschien zo dat het niet politiek correct is om over billenkoek te praten, of dit op de goede manier in de praktijk te brengen. Dat neemt niet weg dat billenkoek nog steeds prima bij menselijk gedrag en menselijke behoeften past.
Er zijn veel goede redenen waarom billenkoek in onbruik is geraakt. Veel mensen zijn blij dat dit zo is.
Er zijn ook redenen waarom het gebruik van straf en billenkoek in de praktijk nog steeds goed kan werken. Er zijn mensen die hier bewust voor kiezen en daar goede ervaringen mee hebben. Dat geldt in ieder geval voor de meiden die zich hadden aangesloten bij Stichting Daphne.
Misschien is het juist vreemd dat er maar weinig plaasten zijn waar open en eerlijk over het effect van straf wordt gepraat, zoals dit bij Daphne gebeurt. Misschien is het juist vreemd dat er op het praten over en het toepassen van billenkoek zo’n taboe rust.
Geen taboe maar zelfbeschikking
Bij Daphne is straf altijd op de blote billen en daar wordt geen uitzondering op gemaakt.
Binnen Stichting Daphne is van dergelijke taboes geen sprake.
Binnen Stichting Daphne werd en wordt het klassieke billenkoek op een volwassen en moderne manier toegepast. Uitsluitend op volwassenen.
Zelfbeschikking en eigen verantwoordelijkheid staan voorop. Instemming met de aanpak is essentieel. Dat betekent overigens dat een meisje altijd blij is als ze straf gaat krijgen. Ze weet wat er gaat gebeuren. Ze weet ook dat ze haar instemming kan terugtrekken als ze dat wil, maar dat doet ze niet.
Bij Stichting Daphne gaat een vrouw die straf gaat krijgen met de begeleider mee naar zijn kamer. Daar gaat haar broek omlaag of haar rok omhoog en de onderbroek uit. Heel ouderwets. Om een stevig pak op haar blote billen in ontvangst te nemen.
Hierbij speelt leeftijd geen enkele rol.
Spanking als realiteit in verleden en toekomst
Ook de leden van Amerikaanse sororities waren volwassen en zelfverzekerde meiden, maar op de achtergrond was de mogelijkheid om op de billen te krijgen altijd aanwezig.
Stichting Daphne zoals deze tussen 2001 en 2009 bestond is verleden tijd, maar de mensen erachter bestaan uiteraard nog wel. Ook toen Stichting Daphne in 2009 niet meer de structuur bood die voorheen het geval was, gingen de meeste meiden door met elkaar ontmoeten, in lijn met de vriendschap die in de jaren daarvoor was opgebouwd. Het ging om samen winkelen, samen sporten, bij elkaar eten, verjaardagen vieren en soms samen op vakantie gaan. Velen zijn verder gegaan met hun leven en hebben inmiddels een vaste relatie, wonen samen en zijn getrouwd. Een aantal hebben nog steeds begeleiding zoals dat voorheen ook het geval was. Als je eenmaal hebt meegemaakt hoe het kan werken, wil je het niet kwijt.
Daphne is een groep mensen, soms groter en soms kleiner. Bij voorkeur zelfverzekerde vrouwen of vrouwen die meer zelfverzekerd willen worden. Het zijn allemaal vrouwen die hun doel willen bereiken, maar wel met voldoende plezier onderweg. Het zijn ook vrouwen die zichzelf al kennen. en zichzelf nog beter willen leren kennen. Wat voor anderen heel merkwaardig is, is voor deze vrouwen heel logisch. Het besef en de ervaring om te weten dat het belangrijk is om soms op hun billen te krijgen.
Deze introductie-pagina over individuele coaching voor meer zelfdiscipline kun je vrij lezen. Deze individuele coaching voor meer zelfdiscipline is gebaseerd op de Daphne Methode. Daarin is het gebruik van billenkoek als straf een belangrijk onderdeel. Daarom moet je verklaren dat je volwassen bent om de volgende pagina’s te openen.
Discipline als positieve eigenschap
Discipline bepaalt wat je doet als niemand kijkt.
Om maar met de deur in huis te vallen: discipline en zelfdiscipline is een positieve eigenschap.
Zelfdiscipline is de eigenschap dat je zelf in staat bent om steeds te doen wat je moet doen, ook als je er geen zin in hebt. De drijvende kracht komt dan helemaal uit jezelf.
Als je steeds doet wat je zou moeten doen, ook als je er geen zin in hebt, dat betekent dat je veel zelfdiscipline hebt. Het komt allemaal uit jezelf.
Bij discipline denken we net iets ruimer. Het een eigenschap, waarbij iemand doet wat er van hem verwacht wordt. De drijvende kracht kan dan (ook) uit een andere bron komen, bijvoorbeeld omdat je er met iemand een afspraak hebt gemaakt waaraan je je wilt houden.
Je kunt ook zeggen: discipline bepaalt wat je doet als er niemand kijkt. Het komt erop neer dat je jezelf aan het werk kunt zetten. Het zorgt ervoor dat je jezelf en anderen niet teleurstelt. Dat je je voornemens en je beloftes nakomt.
Dit is een eigenschap die je kunt hebben of missen. Het is simpelweg een eigenschap waarop mensen van elkaar kunnen verschillen.
Als je te weinig discipline hebt, kan dat heel vervelend zijn. Je maakt het jezelf vaak moeilijk door het uitstellen en door het nalaten van dingen die noodzakelijk gedaan moeten worden. Als je dit van jezelf herkent, ben je zeker niet de enige. Bij veel mensen is het in de praktijk brengen van voldoende discipline niet iets automatisch. Het kost juist veel moeite. Dat geldt vooral in situaties waarin zelfstandigheid nodig is. De oplossing lijkt simpel maar is het vaak niet: gewoon doen wat er gedaan moet worden. De rijsterbrijberg die je voor je ziet en de afleidingen zijn echter zo groot dat er niks nuttigs gebeurt.
Veranderen met individuele coaching voor meer zelfdiscipline
Met een begeleider die straf kan geven is veranderen makkelijker.
Als je wil veranderen kun je dat natuurlijk gewoon doen. Simpel.
In de praktijk blijkt echter dat veranderen om meer discipline te krijgen niet altijd zo gemakkelijk is. Zeker niet als het gaat om verandering op een manier die voor jou niet natuurlijk is.
Als het makkelijk was geweest om meer (zelf-)discipline aan de dag te leggen, had je dat allang gedaan. Gezien het feit dat het tot nu toe niet gelukt is om de discipline te vertonen die je graag had gewild, is het heel waarschijnlijk dat dit zo blijft als je het niet radicaal anders aanpakt.
Natuurlijk kun je er zelf voor kiezen om het veranderingsproces waarbij je meer discipline in je leven krijgt zelfstandig en alleen uit te voeren. Er zijn ook genoeg mensen bij dat succesvol verloopt. Er zijn nog meer mensen bij het niet of nauwelijks lukt. Meestal accepteren ze dan de situatie maar zoals hij is.
Je kunt er ook voor kiezen dit niet alleen te doen, maar samen met iemand anders die je helpt en begeleidt. Het is dan wel belangrijk dat die andere persoon ook daadwerkelijk een verschil kan maken. Je bent niet op zoek naar iemand die alleen maar met je meepraat. Iemand die het steeds met je eens is dat het allemaal niet meevalt, voegt weinig toe. Je hebt meer aan iemand die echt invloed heeft en waar je echt rekening mee gaat houden.
Individuele coaching met billenkoek als straf
Straf is een goede hulp om te veranderen.
Een goede manier om ervoor te zorgen dat iemand invloed heeft is ervoor te zorgen dat iemand de mogelijkheid heeft om straf op te leggen.
Omgekeerd, een goede manier om ervoor te zorgen dat iemand bepaalde dingen doet of nalaat is ook het gebruik van straf.
Straf is niets meer dan een consequentie die de kans op ongewenst gedrag doet verminderen.
Jouw gebrek aan discipline veroorzaakt het ongewenste gedrag waar we het nu over hebben. Door je eigen daden en keuzes zorg je ervoor dat je het resultaat wat je zelf graag wilt, niet haalt. Het gaat dan om verkeerde keuzes, uitstellen en ander korte termijn gedrag. Straf is een goede hulp om te veranderen en dit gedrag te verminderen.
De houding of de ontvankelijkheid voor straf is ook een eigenschap waarop mensen van elkaar kunnen verschillen. Bij sommigen werkt straf positief en bij anderen negatief. Daphne richt zich op meiden en vrouwen die bij zichzelf herkennen dat straf een doeltreffende manier is om te veranderen. Omdat er dan meer uit het leven en meer uit zichzelf gehaald kan worden.
Meer zelfdiscipline krijgen met billenkoek
Het is goed mogelijk om meer discipline te krijgen.
Hoewel mensen onderling verschillen in de mate waarin ze van nature gedisciplineerd zijn, is het goed mogelijk je gedrag te veranderen en meer gedisciplineerd te worden.
Voor de oudere generaties was discipline een logisch onderdeel van de opvoeding. Het was duidelijk wat je moest doen en ook duidelijk wat er zou gebeuren als je het niet deed.
Bij de opvoeding van de huidige generatie staat de individuele persoonlijkheid en vrijheid centraal. Meiden die van nature een “zelfstarter” zijn, alles alles eruit wat eruit te halen valt. Niet iedereen kan zichzelf zo makkelijk aan het werk zetten. Als je in het recente verleden de kantjes er wat van afliep, werd er waarschijnlijk geprobeerd je met zachte hand te motiveren. Mocht dat niet tot resultaat leiden, dan vond men dat meestal ook wel okee. Streng en duidelijk optreden is al heel lang uit de mode. Echt straf krijgen was een grote uitzondering.
Dat betekent dat veel mensen gewend zijn geraakt om aanzienlijk minder discipline aan de dag te leggen dan mogelijk is.
De begrippen straf en discipline liggen vlak bij elkaar. Ze worden zelfs wel voor hetzelfde gebruikt. Straf is dan een andere betekenis van het woord ‘discipline’. De beste manier om meer discipline te krijgen is geconfronteerd te worden met de gevolgen van je keuzes. Het liefst op een manier die geen schade berokkent maar wel een duidelijk leereffect heeft. Het klinkt misschien ouderwets, maar de beste en natuurlijkste manier om meer discipline te ontwikkelen is om straf te krijgen als je dat verdient. Je verdient straf als je (door gebrek aan discipline) een keuze maakt die je niet had moeten maken.
Verstandig gebruik van straf in de begeleiding
Beloond worden is fijn, maar soms is het beter dat je even straf krijgt.
Het praten en denken over straf staat in een slecht daglicht. Het toepassen van beloning is veel moderner, sociaal wenselijker en ongetwijfeld prettiger.
Dit betekent dat er nauwelijks meer een plaats is voor straf terwijl door een verstandig gebruik van straf gedragsveranderingen mogelijk gemaakt kunnen worden. Straf betekent simpelweg dat er een consequentie is waardoor je iets leert.
De mate waarin straf effectief is hangt af per persoon. Toch hoort straf bij mensen. Zolang er mensen bestaan is er straf geweest. In een poging om de balans tussen straf en beloning te herstellen, is het vooral belangrijk om straf de plaats en aandacht te geven die het verdient.
Je moet belonen waar het kan maar straffen wanneer en waar het moet. Het belonen gaat meestal automatisch. Als iets lukt is er meestal een directe en intrinsieke beloning. Het effect van een terechte straf wordt echter enorm ondergewaardeerd, terwijl het een kleine moeite is met een groot resultaat.
Ten aanzien van het wanneer straffen, is het een eenvoudige kwestie: wanneer het verdiend is. En vooral als de vrouw in kwestie zelf vindt dat een straf terecht en verdiend is.
Ten aanzien van waar straffen is het ook een eenvoudige kwestie: op de billen. De billen zijn van oudsher de natuurlijke plekken om straf te krijgen. Vooral bij meiden en vrouwen zijn de billen door de natuur maximaal voorbereid op het ontvangen van billenkoek.
Door verstandige toepassing van straf vermindert ongewenst gedrag. Hierdoor nemen de redenen voor beloning, intrinsiek of extrinsiek, toe.
Als de straf aansluit bij je persoonlijkheid is de veranderingskracht groot.
Gelukkig kan iedereen tegenwoordig zelf kiezen om zich – heel letterlijk – aan straf bloot te stellen.
Billenkoek bij volwassen vrouwen en meiden
Met meer discipline kun je je doelen beter bereiken en het gebruik van straf kan daarbij helpen.
Deze website is bedoeld voor volwassen vrouwen en meiden die meer discipline willen om hun doelen te bereiken en hun ambities te verwezenlijken en begrijpen dat straf een beproefde manier is om dat te realiseren. De informatie is met name gericht op volwassen meiden en vrouwen die van zichzelf vermoeden dat het krijgen van terechte en verdiende straf positief bij hen zou kunnen werken.
Straf is onlosmakelijk met het mens-zijn verbonden. Straf bestaat zolang er mensen bestaan. Dat geldt net alleen voor de mensheid als geheel, maar ook voor ieder mensen individueel. Pas in de laatste decennia is straf steeds meer uit het leven verdwenen.
Onder de oudste grottekeningen die bekend zijn bevinden zich niet alleen jachttaferelen, maar ook straftaferelen. Het gaat dan om lijfstraf op de rug en billen van volwassen figuren.
In het verleden was straf een geïntegreerd onderdeel van het leven en wel vanaf het prilste begin. Meteen na het geboren worden moest een pets op de billen de ademhaling op gang brengen. In de meeste culturen en landen was straf vervolgens onlosmakelijk verbonden met opvoeding en onderwijs, waarbij de billen de rol van opvoedingsvlakken vervulden. Dat dit zowel thuis als op school gebeurde, blijkt ook uit bewaard gebleven muurschilderingen in Pompeï.
Inmiddels is het gebruik van straf tijdens het opgroeien uit de mode geraakt. Dit geldt zowel voor thuis als op school. Klassieke vormen van straf zoals een pak op de billen zijn bijna helemaal verdwenen.
Individuele aanpak in de coaching voor meer zelfdiscipline
Bij veel vrouwen past billenkoek fantastisch en bij anderen past het helemaal niet.
In principe is het een goede ontwikkeling dat tijdens de opvoeding andere mogelijkheden gebruikt worden om gewenst gedrag te bevorderen.
In het verleden was het toepassen van straf soms eerder mishandeling en wraak dan een goedbedoelde consequentie om iets van te leren. Bovendien was er in het verleden geen plaats voor een individuele aanpak gebaseerd op individuele verschillen.
Voor sommigen was de straf een zegen maar voor anderen was het een trauma.
In het verleden kreeg je gewoon op je billen als je dat verdiend had en was het niet belangrijk of het bij je persoonlijkheid paste of niet. En net zoals er mensen zijn bij wie lijfstraf heel goed past, zijn er ook mensen bij wie het helemaal niet past. Dat verschil werd vroeger niet gerespecteerd en nu gelukkig wel.
Nu kun je erop rekenen dat er optimaal rekening gehouden wordt met jouw persoonlijke behoefte. De aanpak zal dan ook helemaal moeten worden aangepast op jouw situatie en en op jouw persoonlijkheid. Persoonlijke grenzen moet goed in de gaten worden gehouden en niet overschreden worden.
Aan de andere kant werkt deze individuele coaching voor meer zelfdiscipline wel met de Daphne Methode. Dat betekent dat er billenkoek gebruikt wordt en op het moment dat je dat krijgt is het even niet leuk. Bij Daphne is er wel een enorme ervaring met het gebruiken van billenkoek bij volwassen meiden en vrouwen.
Klassieke billenkoek werkt nog steeds
Billenkoek was, is en blijft de beste straf voor meiden en vrouwen.
In de huidige tijd rust er op straf een taboe. Dat betekent niet dat straf niet meer bij mensen zou passen. Of dat straf niet werkt. Integendeel. Voor sommigen mensen is de geschiktheid van terechte straf dermate ‘hard wired’ dat de behoefte aan en het effect door straf alleen maar groter is.
De ontvankelijkheid voor straf en voor de meest originele toepassing daarvan – billenkoek – varieert echter per persoon. De ene persoon kan het zich niet voorstellen en voor een ander is het de best denkbare aanpak.
Het feit dat lijfstraf vooral in het verleden voorkwam en in veel landen volledig is afgeschaft, is een belangrijke verworvenheid op het gebied van mensenrechten. In het verleden werd bij de toepassing van lijfstraf weinig tot geen rekening gehouden met de verschillen tussen personen. In het verleden was lijfstraf breed geaccepteerd door (bijna) iedereen als een optie voor (bijna) iedereen. Deze vanzelfsprekende acceptatie is nu echter verleden tijd.
Vrijwillig kiezen voor coaching met billenkoek
Er is een groot verschil tussen straf op je billen krijgen en mishandeling.
Er is ook groot verschil tussen huiselijk geweld en mishandeling aan de ene kant, en individuele coaching voor meer zelfdiscipline met billenkoek aan de andere kant.
Een coaching- en begeleidingstraject waar je samen uitzoekt hoe jouw plannen het beste gerealiseerd kunnen worden is totaal iets anders dan huiselijk geweld.
Het feit dat je met een begeleider gaat afspreken dat je daadwerkelijk de dingen gaat doen die voor jou belangrijk zijn, is wat anders dan onderdrukking.
Als dan later blijkt dat je het toch niet gedaan hebt en je daarvoor je verdiende straf op je billen krijgt, is dat totaal wat anders dan mishandeling. De billenkoek helpt om te verandering in de richting die je zelf wilt.
Een belangrijke verworvenheid is dat volwassenen zelfstandige keuzes mogen maken over zaken die henzelf en hun lichaam aangaan.
Dat geldt ook voor volwassen vrouwen en meiden die van zichzelf vermoeden dat terechte straf positief bij hen zou kunnen werken. Waarschijnlijk hebben ze dan ook gelijk. Straf werkt, zeker als je het even op je billen voelt.
Iedereen heeft in deze tijd de mogelijkheid om zelf te kiezen voor wat het beste past. Je kunt dus ook kiezen voor een aanpak waar straf op de meest oorspronkelijke manier een onderdeel van is.
Als je het gevoel hebt dat klassieke billenkoek goed bij de eigen persoonlijkheid past is dat helemaal geen vreemde opvatting. Juist de combinatie van duidelijkheid, resultaat en intimiteit maakt het dat het voor veel meiden en vrouwen passend is. Het is dan ook logisch als je ervoor kiest om billenkoek een onderdeel van je leven te maken. Als het dan zover is dat je daadwerkelijk echte straf op je billen krijgt, is dat misschien even niet zo leuk, maar dat maakt het nog niet tot iets verkeerds.
Billenkoek is niet ouderwets maar tijdloos
Billenkoek is tijdloos, helemaal van deze tijd en nog steeds uitermate effectief.
Wellicht zijn sommige mensen van mening dat billenkoek of spanking misschien ouderwets is.
Bij Daphne zijn we ervan overtuigd dat billenkoek juist tijdloos is. Meiden hebben nog steeds billen. Daar is niets aan veranderd. De verandering zit in het feit dat meiden en vrouwen geen slachtoffer van mishandeling mogen zijn. De overtuiging is dat meiden en vrouwen hun eigen bestemming moeten kiezen.
Al deze overtuigingen komen helemaal overeen met individuele coaching voor meer zelfdiscipline met billenkoek. Deze aanpak is ook wel bekend als de Daphne Methode. Het fundament is dat vrouwen er zelf voor kiezen. Ons motto is “als je niet wilt, dan mag je niet”. We willen niet dat een vrouw zich slachtoffer voelt omdat ze op haar billen krijgt. Daarvoor is spanking een veel te mooi middel. Degene die de coaching en begeleiding krijgt bepaalt ook de onderwerpen en de doelstellingen die bereikt moeten worden. Het gaat er niet om wat de begeleider wil. Alles bepalend is wat de vrouw wil. Ze moet het alleen nog even doen. Het mooie van de Daphne Methode is dat de kans veel groter is dat ze het ook daadwerkelijk doet, omdat er anders een pak billenkoek volgt.
Misschien denken sommige mensen dat billenkoek niet meer werkt.
Dagelijks in de praktijk blijkt dat billenkoek nog steeds goed bij veel meiden en vrouwen past. Dagelijks blijkt ook dat billenkoek bij veel meiden en vrouwen uitermate effectief is.
Billenkoek is effectief van het begin tot het eind
Billenkoek werkt. Vooraf, tijdens en nadat je op je billen hebt gekregen.
De effectiviteit van billenkoek is ook heel goed te verklaren. Dat heeft te maken met het hele proces. Vooraf, tijdens en achteraf.
Vooraf: het is nou eenmaal een enorm verschil als je weet dat je op je billen krijgt als je iets niet doet, vergeleken met de situatie dat er geen enkele consequente is. De zekerheid van de consequentie en de anticipatie op de straf maakt dat je andere en betere beslissingen neemt.
Tijdens: ook het moment zelf, het voor straf een pak op je billen krijgen, moet je niet uitvlakken. Omdat je volwassen bent en we wel een optimaal effect willen bereiken, moet je ook een volwassen pak op je billen krijgen. Het is tenslotte de bedoeling dat je er echt iets van leert.
Hoewel het krijgen van billenkoek totaal ongevaarlijk is (als het tenminste met inzicht en ervaring gedaan wordt) en je billen er door de natuur maximaal op voorbereid zijn, doet het ook echt even heel erg zeer.
Daarom is het ook belangrijk dat billenkoek altijd op de blote billen gegeven wordt. Op die manier voel je het goed (wat de bedoeling is) en wordt voorkomen dat er te ver gegaan wordt (wat niet de bedoeling is).
Achteraf: als je op je billen hebt gekregen, voel je dat ook nadien nog een tijd. Het maakt je meer bewust van de noodzaak en het belang om de goede prioriteiten te stellen en de juiste beslissingen te nemen.
Billenkoek is krachtig, maar alleen voor volwassenen
Spanking is alleen geschikt voor volwassenen.
Een absolute voorwaarde om in aanmerking te komen voor individuele coaching voor meer zelfdiscipline met billenkoek volgens de Daphne Methode is dat je volwassen bent.
Dat betekent natuurlijk ook dat je als een volwassene behandeld wordt, wat betekent dat je verantwoordelijk bent voor de keuzes en de beslissingen die je maakt. Het betekent ook dat je daadwerkelijk verantwoording aflegt over je gedrag. Volwassen zijn betekent ook dat je de gevolgen van die keuzes moet accepteren en daarvoor niet wegloopt. Bij Daphne houden die gevolgen in dat je straf op je billen krijgt.
Meiden en vrouwen die bij Daphne straf op hun billen krijgen, worden niet gekleineerd of vernederd. Integendeel. Dat gevoel hebben ze zelf ook helemaal niet. Maar het is wel voor iedereen duidelijk wat de consequenties zijn.
Omdat je volwassen bent, kun je ook een volwassen pak op je billen krijgen. Het is de bedoeling dat je het echt even goed voelt. Niet te veel, maar ook niet te weinig.
Het feit dat je volwassen bent betekent ook dat je billen helemaal volgroeid zijn en optimaal geschikt zijn om een stevig pak billenkoek in ontvangst te nemen.
De volwassen meiden en vrouwen krijgen bij Daphne straf op hun billen omdat dit voor hen de beste stok achter de deur is. Bovendien zijn ze ook van mening dat hun billen daarvoor bedoeld zijn. Deze meiden en vrouwen krijgen bij Daphne straf op hun billen omdat dat voor hen veel beter werkt dan niets doen. Ze willen verbeteren en veranderen en met de hulp van billenkoek gaat dat een stuk gemakkelijker.
Wanneer beginnen met coaching voor meer zelfdiscipline
Je kunt op ieder moment besluiten dat je wilt veranderen en meer zelfdiscipline wilt krijgen.
Natuurlijk denk je er goed over na of je wil veranderen met individuele coaching voor meer zelfdiscipline waarbij billenkoek gebruikt wordt. Je bent dan verantwoordelijk voor datgene wat je doet en je krijgt straf op je billen als je dat verdiend hebt.
Misschien is het zo dat je best wel weet wat je wilt, maar de keuzes die je vervolgens maakt helpen niet om dat vervolgens te realiseren.
Of misschien weet je helemaal niet goed wat je wilt en je kunt daarom structuur en individuele coaching en begeleiding prima gebruiken.
In beide gevallen gaat het om verandering op een moment dat die verandering gewenst is.
De wens om te willen veranderen is niet voorbehouden aan een bepaalde leeftijd. Je kunt als volwassene op ieder moment dat besluit nemen.
Je kunt op ieder moment beseffen dat het voor jou uitermate goed zou zijn als je verantwoording over je gemaakte keuzes moet afleggen. Op ieder moment kun je je realiseren dat het een verschil maakt als je de prioriteiten die je in de praktijk stelt moet uitleggen aan iemand die niet accepteert dat ze anders zijn dan de prioriteiten die je echt belangrijk vindt.
Het gaat erom dat je beseft dat je verantwoordelijk bent voor je eigen keuzes en waarschijnlijk meer kunt bereiken dan nu het geval is.
Het maakt dan een enorm verschil als je daarbij weet dat je bij onvoldoende bevredigend resultaat over de knie gaat en een klinkend pak op je blote billen krijgt toegediend.
Je kunt op ieder moment besluiten dat je wilt veranderen en meer zelfdiscipline wilt krijgen. Je kunt het ook laten zoals het is. Jouw eigen keuze.
Voor welke leeftijd is billenkoek geschikt?
Voor veel volwassen vrouwen is billenkoek een krachtig wondermiddel. Vooral als de spanking terecht, consequent en voldoende intensief is.
Vroeger was straf een belangrijk onderdeel van de opvoeding. Ook in het onderwijs kwam straf veel voor. Het vervelende was dat dit vaak gebeurde zonder rekening te houden met het individu. Regels waren vroeger gewoon regels. Overtredingen hadden consequenties. Straf was de eerste reactie bij overtreding van de regels. Het was niet nodig om rekening te houden met de vraag of de straf paste bij de persoonlijkheid. Wie niet horen wil moest maar voelen. De meest voorkomende straf was dan billenkoek. Soms pakte dit verkeerd uit met trauma’s tot gevolg.
Op dit moment heeft lijfstraf geen plaats meer in opvoeding en in het onderwijs.
Er zijn nu, net zoals vroeger, mensen bij wie lijfstraf goed zou passen. Cruciaal is dat lijfstraf op je billen iets is waarvoor je zelf moet kiezen. Het maken van dat soort keuzes voor jezelf mag (met wettelijke basis) vanaf 18 jaar.
De vroege volwassenheid (voor velen: de studententijd) is ook bij uitstek een periode waarin je geconfronteerd kunt worden met de gevolgen van onvoldoende discipline. Op basis van de ervaring weten we dat voor veel meiden deze periode van vroege volwassenheid het ideale moment is om met de Daphne methode en met spanking te beginnen.
Voor veel volwassen meiden en vrouwen is billenkoek een krachtig wondermiddel. Vooral als de spanking terecht, consequent en voldoende intensief is. Juist omdat het je het goed voelt tijdens de billenkoek en ook nog een tijdje daarna.
Als het bij je past en als je gebruik kunt maken van de veranderingskracht van billenkoek is het gemakkelijker om jezelf te veranderen. Het is natuurlijk heel goed als dat lukt. Als je jezelf niet of onvoldoende kunt veranderen, kom je misschien in problemen. Als studente zou het kunnen betekenen dat je wegens onvoldoende resultaten een negatief studie-advies krijgt en met je studie moet ophouden. Jammer natuurlijk, als het gaat om een studie die je graag zou willen en qua intelligentie ook zou kunnen. Je kunt ook proberen meer discipline te krijgen.
Beginnen met individuele coaching met billenkoek
Ook als je nog nooit op je billen hebt gekregen, is het goed om zo snel mogelijk met spanking te beginnen.
Onze ervaring is dat bij meisjes een leeftijd van 18 à 19 tot een jaar of 26 een ideale periode is om met de ‘Daphne methode’ te beginnen. Later kan natuurlijk ook, maar meestal is eerder beter. Als je nog geen 18 jaar bent, moet je nog even wachten. Dan ben je te jong.
Zo globaal tussen de 19 en de 26 weet je wat je wilt, maar de keuzes die je vervolgens maakt helpen niet altijd om je plan te realiseren.
Of je weet niet wat je wilt en je kunt daarom structuur, coaching en begeleiding goed gebruiken om erachter te komen wat je precies wilt.
In beide gevallen is het belangrijk dat er iets verandert.
Het blijkt dat het juist voor meiden van deze leeftijd uitermate goed werkt als je verantwoording moet afleggen over je gemaakte keuzes en de gestelde prioriteiten. Juist bij meiden van deze leeftijd werkt het heel goed als je weet dat je bij onvoldoende resultaat over de knie gaat en een stevig pak op je billen krijgt toegediend.
Als je ouder bent dan 26 is het natuurlijk ook verstandig om met de ‘Daphne Methode‘ te beginnen. De kwestie is dat je waarschijnlijk meer had kunnen bereiken als je eerder spanking een onderdeel van je leven had gemaakt. Dat betekent dat je het nu zeker niet langer moet uitstellen.
Individuele coaching voor meer zelfdiscipline met de ‘Daphne Methode‘ werkt prima in alle fasen van je volwassen leven. Bij vrouwen van 30 of 40 werkt het krijgen van een pak op de billen net zo goed als bij meiden van 20. Als deze aanpak bij je persoonlijkheidsstructuur past ben je er niet snel te oud voor. Hooguit soms te jong. Het spreekwoord “beter laat dan nooit” is hier zeker waar.
Toen ik Victor een jaar of vijf geleden ontmoette vond ik het maar een vreemd concept. Afspraken maken over dingen die voor jou belangrijk zijn met een man; en nog erger gestraft worden als je de deadline niet haalt of je er niet aan houdt. Hoewel spanking al jaren een geïntegreerd onderdeel van mijn leven uitmaakt, kon ik me niet voorstellen dat zoiets voor mij zou kunnen werken.
Maar Victor kan erg goed luisteren en is ook heel goed in het aandragen van allerlei praktische oplossingen voor problemen, na verloop van tijd ging ik me dan ook afvragen hoe het zou zijn als hij ook zou toezien op de uitvoering ervan…….
Na een paar maanden leek het dan ook ineens heel logisch om een ‘begeleidings’ afspraak te maken. Die eerste keer staat nog steeds op mijn netvlies gebrand! Ik was zooooooo zenuwachtig. Voor mij was het echt niet het eerste pak voor mijn billen wat ik zou gaan krijgen, maar wel de eerste keer buiten een relatie en ook de eerste keer dat het over mijn persoonlijke groei en doelen zou gaan. Gelukkig is Victor er goed in om je op je gemak te stellen, eerst werd er koffie gedronken en over koetjes en kalfjes gepraat. Na een tijdje wist hij het gesprek op het begeleidingsgebeuren te brengen, wat was belangrijk in mijn leven, wat wilde ik graag veranderen dat soort dingen. Die eerste keer viel er natuurlijk niets te straffen, wel werden er afspraken gemaakt en doelen gesteld. Niet alleen moeilijke doelen, ook leuke! Dat vond ik heel verrassend. Zo moest (jawel moest nog wel) ik elke dag minstens een uur iets doen wat ik echt leuk vond. Victor maakte een afsprakenlijstje voor me en ook dat kwam er op te staan. Hij legde nog eens goed uit dat het de bedoeling was dat ik dat lijstje elke dag eerlijk invulde en dat we de resultaten de volgende keer zouden bespreken, daarbij keek hij me indringend aan en vroeg of ik begreep dat dit niet geheel vrijblijvend zou zijn. Nou dat snapte ik best, het kippenvel stond meteen op mijn armen.
Dynamiek
Daarna kreeg ik de befaamde introductiespanking! Niet voor straf, gewoon om elkaar beter te leren kennen. Met ons vriendinnenclubje wisselen we vaak ervaringen uit en dan blijkt die eerste keer bij iedereen veel overeenkomsten te hebben. We gniffelen daar vaak om! Maar natuurlijk is de dynamiek bij iedereen anders, dat moet ook wel want geen twee mensen zijn gelijk gelukkig. Voor degenen die de eerste keer verhalen van de ‘oude’ site niet kennen zal ik een beetje vertellen hoe dat in zijn werk gaat.
Het begint met een paar eenvoudige opdrachtjes die ongevaarlijk lijken en makkelijk uit te voeren, iets in de trant van; “Kom eens naast me zitten” en “Doe je schoenen maar even uit”. Heel onschuldig toch. Dus na enige aarzeling doe je dat maar gewoon. Dan legt Victor uit dat dit nu gehoorzamen is en dat het dus helemaal niet zo moeilijk is. Voor je het weet lig je vervolgens over zijn knie en ook dat gaat heel natuurlijk en gemakkelijk, je hebt geen tijd erover na te denken, je hoeft zelf niets te doen het gebeurt gewoon. De eerste klappen zijn niet zo hard en gewoon op je kleding. Net als je begint te denken dat het allemaal reuze meevalt en nauwelijks pijn doet vertelt hij je dat dit niet de manier is waarop zoiets hoort te gaan. Ook nu krijgt de paniek geen tijd om toe te slaan, geroutineerd heeft hij in een paar seconden je billen ontbloot. Na een goedkeurend; “Zo is het beter”, krijg je dan de eerste klappen op je blote billen. Na een tijdje voel je dat je billen behoorlijk beginnen te gloeien en begin je misschien een klein beetje tegen te spartelen. Op dat moment was het bij mij net tijd voor een cola pauze en werd er een beetje geëvalueerd. Toen ik terug kwam van een kort toilet bezoek had Victor wat instrumenten klaargelegd en was het tijd voor een geschiedenislesje. Ik mocht (of is het meer moest) over een kruk (zag eruit als een soort bokje) liggen en Victor vertelde me over de geschiedenis van de tawse, martinet, prison strap en paddle. Natuurlijk werd na het verhaal elk instrument even kort gedemonstreerd op mijn billen. Na afloop vroeg hij wat ik het ergst vond. Heel goed kiezen kon ik niet, maar op dat moment was het de prison strap.
Omdat op mijn lijstje een studie afspraak vond en studie vergrijpen om onverklaarbare redenen altijd worden bestraft met het rietje mocht ik daar ook nog even mee kennis maken.
Na dit alles hebben we nog zitten napraten en kreeg ik voor ik naar huis ging (heel oneerlijk want we waren al klaar) nog een aanmoedigend pak voor mijn billen.
Het ‘ Daphne’ clubje
Vanaf dat moment was ik lid van het ‘Daphne’ clubje en volgden er op regelmatige basis begeleidingsgesprekken, feestjes, uitstapjes en nog veel meer. Ik had ineens niet alleen een Begeleider maar ook een stel leuke (hoewel niet erg solidaire) vriendinnen. En ik kan je vertellen dat voelt als een warm bad! Een hele groep mensen die het niet vreemd vinden dat je beter functioneert na een goed pak slaag, gezellig bij elkaar zijn en overal over kunnen praten en geintjes uithalen (Dominantje plagen blijft leuk!). Ook winkelen wordt nog leuker dan het al was. Samen heb je ineens oog voor heel andere dingen in onschuldige winkels.
Eerder gepubliceerd op de Daphne website op 28 april 2008.
Op 18 november 2007 werden alle aanwezige mannen (inclusief de kater des huizes) het huis uitgestuurd. Het was weer tijd voor de Vrouwenbijeenkomst en daar mogen uiteraard geen mannen bij aanwezig zijn, hoe graag ze dat ook zouden willen. Het praat soms toch makkelijker als er geen Dominanten zijn. Je herkent meer in wat anderen zeggen en vooral voor degenen die voor het eerst een bijeenkomst bezoeken , is het een geruststelling dat er alleen vrouwen zijn. Het voelt veiliger en vertrouwd.
Dat neemt uiteraard niet weg, dat een aantal vrouwen behoorlijk gespannen was in het begin van de middag. Er zat een groep van 13 vrouwen in de huiskamer en sommigen kenden nog helemaal niemand. In de loop van de middag zag je de spanning afnemen en voelde het voor velen als thuiskomen. Deze vrouwen bleken toch niet zo eng te zijn als ze aanvankelijk leken. ( uitzonderingen daargelaten 😉 )
In het voorstelrondje werd de fascinatie voor spanking ook al belicht. Het was er al in de jeugd. Niet alleen fascinatie voor spanking op zich, bijv. in boeken of op tv, maar ook voor straf in het algemeen. Als op de kleuterschool een jongetje in de hoek werd gezet, werd menig spankee/sub in de dop jaloers. De gevoelens werden soms wel als verwarrend ervaren. “Waar heb ik nou iets mee? ” Sommige vrouwen dachten aanvankelijk iets met SM te hebben, maar als ze dat gaan onderzoeken, blijkt dat het toch niet te zijn voor ze. Ze hebben echt iets met spanking.
Op de grote vraag: “waarom willen we dit nou in hemelsnaam? ” kwamen ook een aantal interessante antwoorden. Je merkt dat je groeit als persoon, je bloeit op na zo lang in de donkere kast te hebben gezeten, je loopt niet meer voor iets weg en je doet wat je wil en kan daar voor de volle 100% voor gaan.
Spanking en emoties
Na het voorstelrondje en het wegtoveren van een aantal heerlijke stukjes taart en cake, werd de groep verdeeld in subgroepjes ( in beide betekenissen van het woord) die elk over een thema zouden discussiëren. Ons subgroepje begon met Spanking en emoties. In het begin van de spanking rollercoaster ben je heel erg aan het onderzoeken. Dan komen er nog niet echt emoties los. Dat moet eerst groeien, de band tussen Dom en sub moet groeien en je moet er klaar voor zijn. Het is zaak om zelf de emoties te accepteren. Als er emoties loskomen, wordt dat als erg bevrijdend ervaren. Als een Dom een spanking ineens afkapt vanwege emoties van de sub, werkt dat juist erg onbevredigend.
Wat doet spanking met subs? De spanning, opzoeken van grenzen en de uitdaging spelen een belangrijke rol. Na jaren wegstoppen van de gevoelens, komt er ineens een vloedgolf als je het in je leven toelaat. Maar hoe vind je dan een goede Dom? Het is belangrijk goed de ideeën af te stemmen. In de praktijk leer je dat vooral. Pas je wel goed bij elkaar. Het blijft een kwestie van goed communiceren. Een goede Dom is naar onze mening flexibel, integer, anticiperend, stemt goed af op de wensen/grenzen van de sub, gaat niet alleen voor eigen plezier en het eigen ego is niet het belangrijkste voor hem. Verder is het uiteraard zaak, dat je als persoon bij elkaar past. Er moet een klik zijn.
Na het bespreken van de bevindingen van de subgroepjes, was het al tijd om af te ronden en te vragen hoe iedereen de dag had ervaren. Iedereen was heel positief en….goed nieuws voor de Doms: er was behoefte aan een gemengde bijeenkomst. Dus jullie mogen ook weer een keer. 😉 Inmiddels kwam Victor ook weer thuis (en de kater misschien ook wel weer) en de subs die hem nog niet kenden, zagen dat ook hij niet zo eng is als hij soms lijkt. Helemaal als hij ongewapend is natuurlijk. Desondanks vonden veel vrouwen het toch tijd worden om te gaan. Hmmm, misschien is hij toch wat enger dan ik dacht?
tomaatje
Spanking en relatie
In ons sub(:-))groepje hebben we het onderwerp ‘spanking en relatie’ besproken.
Hoe ga je met spanking om als je partnerloos bent.
We hebben allevier de ervaring van partnerloos zijn. Herkenning vonden we in:
Het gevoel van oplopende frustratie. Er zijn mogelijkheden te bedenken om die spanning kwijt te raken, bijvoorbeeld door te sporten. Dit helpt wel wat, maar niet afdoende.
De onrust van het niet weten wanneer je weer eens over de knie kan, waardoor het helemaal niet krijgen van een spanking soms wordt verkozen boven het af en toe krijgen. Het kan je gedachten teveel gaan beheersen. Veel afleiding zoeken en het ‘spankingverlangen’ uitschakelen lijkt dan beter te werken. Maar uiteindelijk blijkt de behoefte aan een pak slaag op zijn tijd toch altijd aanwezig te zijn.
Het is heel belangrijk om vooral door te gaan met je leven. Als je net begint aan je ontdekkingsreis en je de eerste ervaring(en) achter de rug hebt, dan is het een allesomvattend gevoel, te vergelijken met verliefdheid. Later krijgt het meer een plek naast andere belangrijke dingen in het leven. Dat je spanko bent kan je soms ook op een achterstand zetten. Tegen de tijd dat jij je spankinggevoelens ontdekt hebt en een plaats hebt gegeven, en je toe bent aan een vaste relatie lijkt het of de mensen in je omgeving al een fase verder zijn. Getrouwd zijn, kinderen hebben, etc.
Er zijn een aantal voordelen genoemd bij het krijgen van externe begeleiding. Vaak weet je vantevoren wanneer het weer zover is. Het is fijn als er een zekere regelmaat in zit. Bijvoorbeeld elke eerste dinsdag van de maand (hoewel deze frequentie bij één van ons al direct frustratie opriep omdat het niet vaak genoeg is). Het is heel persoonlijk hoe vaak je het nodig hebt en afhankelijk van de omstandigheden hoe vaak je het kunt krijgen. Het houvast dat een dergelijke vaste afspraak biedt wordt als prettig ervaren.
Het voordeel van spanking binnen je relatie kan zijn dat er eerder ingegrepen wordt. Toch is dat ook geen garantie voor goede begeleiding. Wat vooral belangrijk is, is de duidelijkheid en de zekerheid dat wat wordt aangezegd ook uitgevoerd wordt. Gebeurt dit op een goede manier, dan herkennen we allevier het gevoel op te bloeien en te gaan stralen.
Hoe kom je aan een partner?
Natuurlijk kun je advertenties plaatsen en zelf reageren op advertenties. De meest gangbare sites lenen zich daarvoor. Ook worden er regelmatig bijvoorbeeld etentjes, wandeltochten en borrels georganiseerd zodat je in een ongedwongen sfeer kennis kan maken met meerdere mensen. Toch blijkt het niet zo makkelijk om een gelijkgestemde te vinden die bij jou past.
Een tip is het plaatsen van een contactadvertentie op, bijvoorbeeld, relatieplanet en in een aparte bijlage te vermelden wat je als aanvulling zoekt. Dit heeft wel tot successen geleid. Omdat je dan buiten de vaste kring zoekt en ook iemand kan treffen die op meerdere fronten bij je past.
Het is lastig of je in de vanillawereld iemand moet zoeken die bij je past, en waarbij je hoopt dat het spankingstuk dan later goed ingevuld kan worden, of dat je begint met zoeken bij de spankingkant, en dan kijkt of je verder ook wel goed bij elkaar past. Eigenlijk is het ideaal als je van tevoren weet dat iemand into spanking is, om vervolgens dat even helemaal te vergeten en gewoon bij het begin te beginnen. De spanking is dan een leuke extra die er later bijkomt.
Vreemdgaan
Als je buiten je vanilla relatie om bij een ander over de knie gaat, is dat dan vreemdgaan?
De eerste gedachte is in hoeverre spanking met sex te maken heeft. Het lijkt niet helemaal van los van elkaar te staan. We kennen allemaal het gevoel van seksuele opwinding die de gedachte aan spanking kan geven. En billen zijn nou eenmaal erogene zones. Een strafsessie is een heel intiem gebeuren. Toch zien we seksuele gevoelens los van de straf die we krijgen. Als de dominant in kwestie seksuele gevoelens op dat moment zou hebben willen we daar liever ook niets van weten. Tijdens de straf passen geen seksuele handelingen.
Zou je het kunnen zien als een vorm van hulpverlening? Die zoek je toch vaak ook buiten de deur? Wellicht dat de kwetsbare rol en het intieme karakter en de toch bijkomende erotische gevoelens, het gevoel van vreemdgaan in ons oproept.
Uiteindelijk zijn we tot de conclusie gekomen dat het niet vreemdgaan in de klassieke zin van het woord is, maar dat je zeker kunt spreken van een emotioneel vreemdgaan als je een vanilla relatie hebt en bij iemand anders over de knie gaat.
Overigens, hoe zit het van de andere kant? Gaat een man vreemd als hij buiten zijn relatie om een andere vrouw over de knie neemt? Dit ligt heel verschillend voor iedereen. Sommigen zouden het aankunnen dat hun man andere vrouwen over de knie legt, anderen niet.
We zijn het erover eens dat het belangrijk is om goede afspraken te maken als je toch besluit de spanking buiten de deur te zoeken.. Het is belangrijk dat de partner ervan weet bijvoorbeeld. En het moet duidelijk zijn dat er niets met erotische gevoelens gedaan wordt, en dat die gevoelens niet gedeeld worden met de dominant in kwestie. Die gevoelens houd je voor jezelf.
Onmisbaar?
Is spanking onmisbaar in je relatie?
Op deze vraag werd volmondig: ja! geantwoord. Want:
Als het geen rol speelt in je relatie neem je de ruimte die je krijgt, met alle gevolgen van dien.
Het voelen van grenzen stelt je in staat je beter te focussen op de route die je gaan wilt.
Als je eenmaal de voordelen hebt ontdekt van wat een goede spanking met je doet, kom je tot de conclusie dat je wel zonder zou kunnen, maar niet willen!
Zonder spanking zou je niet de complete persoon zijn die je nu bent.
Warmte
Tot slot bogen wij ons over de vraag wat maakt dat je bij spanking warmte voelt. En dan bedoelen we niet in eerste instantie de warmte in onze billen! We kwamen op twee antwoorden:
Het zit hem in de aandacht en zorg die je krijgt. De klappen worden met zorg gegeven. Zou het ook werken als je aandacht krijgt zonder klappen? De warmte zit hem in de aandacht en de zorg voor jou, iemand die genoeg om je geeft om je te geven wat je nodig hebt. Die met je meekijkt in je leven. Toch zou het voor ons niet werken zonder de klappen. Die hebben we nu eenmaal ook nodig.
Warmte zit hem er ook in dat je even je masker af kan leggen. Door de concentratie op jezelf word je in staat gesteld om je eigen warmte weer te gaan voelen. Je komt als het ware bij de bron in jezelf!
tess
Eerder gepubliceerd op de vroegere Daphne website.
Het is een beetje lastig aan te geven wat nu precies de achtergrond van de Nederlandse Daphne deelneemsters. Zelfs als je hierover in algemeenheden over gaat spreken.
Een “pak op de billen” is in de Nederlandse cultuur meer verstopt dan in de Amerikaanse. Het bestraffen van scholieren en studenten door middel van een pak op de broek: de Nederlanders kunnen het zich niet voorstellen, terwijl jaarlijks honderdduizenden Amerikaanse jongeren het daadwerkelijk meemaken. Grapjes en toespelingen over “woodshed“, over een “birthday-spanking“, het zegt de Nederlanders niets en de Amerikanen alles. Wat dat betreft is de drempel tussen woordspeling en werkelijkheid in Amerika lager. In Amerika wordt die drempel vooral hoog gehouden door de gedachte aan rechtszaken. “Sexual harassment” heeft wat dat betreft de laatste jaren een geduchte reputatie. En uiteraard de noodzaak om “political correct” te zijn.
En Nederland lijkt het paradijs op het gebied van de vrijheid te zijn. Soms: extreme vrijheid in de ogen van de internationale gemeenschap, en vooral in de ogen van diezelfde Amerikanen. Zaken als euthanasie, homo-huwelijk en gedoogbeleid voor softdrugs kunnen over het algemeen rekenen op weinig begrip en soms hilarische reacties. In de ogen van de meeste Nederlanders echter volkomen geaccepteerd. Vaak onder het motto: “Leven en laten leven”.
Een wens om een levensstijl te hebben met wat meer discipline “dan normaal” lijkt dan minder populair te zijn. En voor de straf die daarbij hoort, spanking, daar heeft Nederlands niet eens een goed, simpel en sterk woord voor.
Goed beschouwd zijn “billenkoek” en “pak op de billen” merkwaardige omschrijvingen.
De keuze
Iets dat alle Daphne deelneemsters gemeenschappelijk hebben: het is hun keuze. Sommigen willen bij het corps, anderen op een woonboot, een woongemeenschap of een studentenflat. Zij willen Daphne, compleet met alles dat daarbij hoort. Een gedisciplineerde en gezellige setting, waarbinnen ze hun studie af kunnen ronden of hun andere doelen kunnen bereiken. Het liefst: met succes, bijvoorbeeld omdat de studie leuk is en ze die graag willen afronden. Maar ze kennen zichzelf. En dat betekent in hun geval, dat ze een bestraffing accepteren, of zelfs waarderen als ze dingen doen die niet goed zijn. Dat is allemaal een keuze van volwassen jonge vrouwen. En het is heel Nederlands, om het zo te bekijken.
Achtergrond
Binnen de Daphne Methode is er voor de meiden en de vrouwen die hun afspraken niet nakomen maar één mogelijkheid. Ze worden bestraft met een pak op de blote billen. De meeste van deze vrouwen hadden hier ook al *iets* mee, lang voordat ze bij Daphne kwamen.
Dit kan ontstaan zijn door de jaarlijkse verschijning van Zwarte Piet: “”wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe”. Nieuwsgierigheid: hoe zou dat voelen, zo’n roe, zo te zien valt het wel mee… Als jongere kinderen gefascineerd zijn door de meisjesboeken van Merel, of de jongensboeken van de Kameleon, waar een pak voor de broek helemaal in het leven geïntegreerd is. En toch zo vrolijk en opgeruimd alles. Of Afke’s tiental, waar de kinderen een “fris en helder” pak op de blote billen krijgen. En niet te vergeten: Bartje, die niet voor brune bonen bidt, maar daarvoor wel op z’n billen krijgt. En daarmee tegelijk de sympathie wint van de hele Nederlandse bevolking.
En als je ouder wordt: Turks Fruit. Monique van de Ven bij Rutger Houwer over de knie, op haar blote kont. Het kon slechter. En ook de scene in het boek is mooi.
Sommige meisjes hebben een christelijke achtergrond. Schuld en boete, straf en tucht horen dan bij elkaar. Vooral het Bijbelboek Spreuken bevat veel teksten op dat gebied. En er zijn een paar meisjes die de toepassing daarvan op hun eigen billen gevoeld hebben, ook al waren ze 17 of 18 jaar. En dat terwijl die Spreuken vooral over de zonen gaan…
Andere deelneemster bij Daphne zijn tijdens hun opvoeding nooit geslagen. Achteraf misschien: helaas, in hun mening. Maar het idee van straf was belangrijk, konden ze niet loslaten. En niemand wist beter dan zij dat zij het zelf verdienden.
Groepen
Binnen de Nederlandse groep Daphne deelneemsters zijn grofweg de volgende groepen te onderscheiden:
Meisjes die thuis geregeld een pak op hun billen kregen, ook als ze ouder waren. Meestal tot zij het huis uitgingen, soms kregen ze hun laatste pak op hun blote billen toen ze 16 of 17 waren. Het hoorde erbij, ook al deed het soms pijn. Maar kennelijk zouden ze het ook niet willen missen. Dit was in het verleden ongeveer 10 % van de deelneemsters, maar niemand van de huidige deelneemsters.
Meisjes die vroeger ook wel op hun billen gekregen hebben, maar op een gegeven moment is dit gestopt. Meestal is dit bij een jaar of 12-14. Ondanks dat is de fascinatie hiervoor gebleven, soms toegenomen. Een goed pak op de billen kan dan heel “opruimend” werken. Dit omvat ongeveer 40 % van de deelneemsters.
Vervolgens een groep die vroeger zelf niet op deze wijze straf hebben gehad, maar één of meerdere vriendinnen hadden die van hun ouders soms straf op hun billen kregen. Zeker als die vriendinnen daar – ook in terugblik – positief over waren, vonden ze dat wel fascinerend. Bijvoorbeeld, omdat die vriendinnen die vroeger wél aangepakt werden en discipline aanleerden daardoor het nu veel makkelijker hebben. Dit omvat ook ongeveer 10 % van de deelneemsters.
Tot slot een groep meiden en vrouwen die hier vroeger in het geheel niet mee te maken hebben gehad. Meestal hebben deze meiden een heel correcte, vriendelijke en permissieve opvoeding gehad. Maar ondanks dat zitten de verlangens en behoeften toch ergens anders. En er is vooral ook een behoefte aan meer (zelf-)discipline. Zij omvatten de resterende 40-50 % van de deelneemsters.
Eerste Keer
Ongeveer de helft van de Daphne deelneemsters heeft voor het eerst een pak op de billen gekregen toen ze begonnen met begeleiding en coaching volgens de Daphne Methode.
De échte eerste keer is dan meestal tijdens een introductie. Na de kennismaking neemt een begeleider haar even apart. Na het wennen aan wat billenkoek nou precies is en het doornemen van de belangrijkste regels waar iedere meisje en iedere vrouw binnen Daphne zich aan moet houden, krijgt ze ook een pak op haar blote billen. Het gaat dan om een normaal, stevig pak billenkoek zoals dat passend is voor een volwassen meisje. Uiteraard wist het meisje van tevoren dat dit zou gebeuren, en had ze hier ook mee ingestemd. De vraag die dan gesteld wordt: Weet je zeker dat dit hetgeen is dat je wilt? En de meeste zeggen dan: ja! JA!, terwijl ze soms nog wat tranen wegpinken.
Waarom?
Omdat het me op mijn plaats zet.
Omdat het pijn doet.
Omdat ik het verdiend heb.
Omdat het zo echt straf is.
Omdat ik hier altijd aan gedacht heb.
Omdat ik me zo klein voel.
Omdat ik me zo begrepen voel.
Omdat het zo opruimt.
Omdat ik me zo opgelucht voel.
Omdat ik dit wil.
En soms ook: omdat het me opwindt, misschien niet in het begin, maar wel als het een tijdje duurt.
Eerder gepubliceerd op de eerste versie van de Daphne website, 17 augustus 2004.
Een verslag van het vierde Daphneweekend: Orde en netheid
Het Daphneweekend was in aantocht. We dachten dat we een ontspannen weekend tegemoet zouden gaan. Totdat we ongeveer een week van tevoren een lijst met 46!! regels kregen waar we ons gedurende het weekend aan moesten houden. Het weekend werd aangegrepen om ons om te vormen tot nette, welopgevoede dames. Die keurig alle rotzooi achter zich opruimen, beleefd zijn en er ook nog eens onberispelijk uitzien. Je zou zeggen dat dit bij voorbaat al een verloren en hopeloze zaak is. Want zo hebben we bijvoorbeeld eva, die het brutaal zijn tot kunst verheven heeft. En wat te denken van simone, die door alle puinzooi die ze altijd had, nog steeds niet weet van welk materiaal haar bureau vroeger was gemaakt, of welke kleur het had.
Nauwlettend
Maar goed, kennelijk was iedereen er van overtuigd: zo’n zooitje als bij de vorige weekenden, dat kon en mocht echt niet meer. En dus moesten bedden keurig worden opgemaakt, mochten er geen krachttermen uit onze monden ontglippen, moesten deuren netjes achter ons worden gesloten (hoe ver kun je gaan??), aan iedereen netjes gevraagd worden of men nog iets wilde drinken voordat je zelf drinken mocht pakken et cetera. En wat zou er gebeuren als we ons niet aan de regels hielden? Tja, Daphne is en blijft Daphne hè, ook tijdens zo’n weekend. Op overtreding van de regels zou een pak slaag volgen. De geachte heren begeleiders moesten zich natuurlijk ook aan de regels houden, zo sportief waren ze wel. De afspraak was dat, wanneer wij ze zouden betrappen op iets, zij voor ons de afwas zouden doen, of andere vervelende huishoudelijke klusjes. Dus namen wij ons voor om de heren nauwlettend in de gaten te houden, vooral bij naderende huishoudelijke werkzaamheden. Met succes is achteraf gebleken.
Regels en etiquette
Vrijdagavond begon het weekend met de proclamatie der regels. Met een serieus gezicht werd de ernst van de zaak benadrukt en dat overtreding van de regels onverminderd zou worden bestraft. Er volgde nog enige discussie over sommige regels. Want moet je een beschuit nou ook met mes en vork eten, en wanneer zit je haar nou wel of niet netjes? Dit laatste is zeker in het geval van sommige begeleiders een heikel punt. Om maar helemaal een goede start te maken, stond er een etiquette-quiz op het programma. Hoe leg je het bestek op je bord nadat je uitgegeten bent, moet een heer of dame voorop lopen op de trap, wat is de juiste tafelschikking en andere onmisbare zaken in het leven passeerden de revue.
Op en neer
Ondertussen hielden de meesten zich keurig aan de 46 regels. Ik hield me er slechts aan 44. Niet zo best dus. Ik had werkelijk vreselijke overtredingen begaan vonden ze, en dus kwam de paddle er aan te pas. Ik werd even apart genomen door Victor. Helaas bleek toen dat de paddle nog beneden in de woonkamer lag, waarop Victor mij vriendelijk verzocht om het daar op te halen. Ik zei nog dat ik het ding echt niet ging halen, maar nog geen minuut later was ik op weg naar de woonkamer. Victor gaf me maar liefst 30 seconden hiervoor, hoe goedgeefs… “Ik hou het bij op mijn horloge”, riep hij er nog achter aan. Tja, ik heb toch al nooit begrepen wat het nut van een horloge is… Ik denderde de trap af, stormde de woonkamer binnen, pakte zwijgend de paddle en smeet de deur weer achter me dicht (regel 8: als je door een deur bent gekomen deze netjes sluiten). Iets langzamer ging ik de trap weer op.
Smoesjes
Ik bleek niet de enige die zo af en toe wat moeite had met de regels. Her en der werden straffen uitgedeeld. Zaterdagochtend probeerde nog iemand nog onder haar straf uit te komen door te beweren dat ze met voorbedachte rade regel 8 had geschonden. Helaas: De begeleider trapte hier niet in…
Leedvermaak?
Sommigen dachten ook dit weekend weer boven alle wetten en regels te staan. Gewoon aandoenlijk hoe ze daar nog steeds in blijven geloven. Twee meiden kregen straf omdat zij hun bed niet netjes hadden opgemaakt, herstel: helemaal niet hadden opgemaakt. Regel 2: eigen bed netjes opmaken als je uit bed bent (alsof je je bed ook kunt opmaken wanneer je nog in bed bent…) Afijn, ze hadden duidelijk deze regel overtreden. Een andere meid moest hier hartelijk om lachen. Ze haalde het zelfs in haar hoofd om met een brede grijns achter de twee aan te lopen toen die op weg waren naar hun slaapkamer om hun straf te krijgen en hun bed op te maken. Dit werd zelfs De begeleiders te gortig, waarop ze haar even met de paddle lieten voelen dat het helemaal niet fatsoenlijk is om leedvermaak te hebben.
Examens
Naast al deze orde en netheid, werd het weekend ook gebruikt om onze algemene kennis op te vijzelen. Zo was er een muziekquiz met drie verschillende onderdelen: de categorie klassiek, de categorie ingewikkeld en de categorie filmmuziek. Er werd gezucht en gesteund tijdens de natuurquiz. Zijn die sporen nu van een fazant of niet, en hoe ziet een braakbal van een meeuw er uit? Zelfs het herkennen van een simpele paardebloem bleek voor de meesten geen sinecure. Er was gelukkig ook het aloude chatexamen, het enige examen waarvoor ik serieus gestudeerd had. Uren had ik gestoken in de voorbereiding. Ik slaagde dan ook met vlag en wimpel…
Ondeugend vroeger
Een leuk onderdeel was het raden van elkaars ondeugende dingen die we vroeger als kind hadden uitgehaald. We waren vroeger geen lieverdjes, dat werd al gauw duidelijk… De heren begeleiders leerden we zo eens van een hele andere kant kennen. Plotseling bleken zij zich vroeger schuldig te hebben gemaakt aan het jatten van snoepjes, het vervalsen van documenten, het bijna laten ontsporen van treinen en één van de heren bleek zelfs met een luchtbuks de schoorsteen van een naburig huis te hebben bewerkt… Kijk, daar hoor je ze normaal nooit over… De Daphnedames op hun beurt, konden er ook wat van. Zo waren we vroeger absoluut gevaarlijk met vuur en vuurwerk en werd er bijvoorbeeld door deze of gene geld uit de collectezak in de kerk gejat. En een paar van de Daphnedames hebben van harte meegeholpen aan het veroorzaken van het huidige lerarentekort door er vroegtijdig een paar uit te schakelen. Eva spande hierbij absoluut de kroon. Dat die leraren van haar ook niet snapten dat ze haar gewoon even over de knie moesten nemen… Had ze waarschijnlijk een hoop ellende bespaard…
Bolletjestrui
Helaas werden we ook geplaagd met een sportquiz van maar liefst vijf kantjes. Meest onbenullige vraag: welke Colombiaanse wielrenner heeft ooit in de tour de bolletjestrui gewonnen? Ik ken niet eens een colombiaanse wielrenner, laat staan dat ik er één ken die de bolletjestrui gewonnen heeft.
Actief
Uiteraard moest er tijdens het weekend niet alleen gedacht moest worden over sport, maar het moest ook daadwerkelijk gedaan worden. Een aantal fanatiekelingen hebben zodoende vele kilometers per kano afgelegd. Die arme eva hield er vreselijke spierpijn aan over (toch voortaan wat meer armspieroefeningen inbouwen in het sportprogramma). De anderen gingen op excursie, waarbij er ook gewandeld moest worden, toch ook best heel sportief…
Groot feest
En wat hebben we geleerd?
Tja, en wat hebben we nu eigenlijk geleerd dit weekend? Dat onderzetters onmisbare accessoires zijn? Dat wederom bewezen dat geen enkel meisje boven alle regels en wetten staat? Dat je punten kunt scoren met kennis over de braakbal van een meeuw? Dat je, als je vijf kilometer heen vaart met een kano, je ook vijf kilometer terug moet peddelen? Dat alle meiden best professionele vervalsers zouden kunnen zijn? Of toch gewoon dat het een erg gezellig en geslaagd weekend was en dat we best een leuk zooitje ongeregeld zijn bij elkaar…
t
Dit verslag is eerder gepubliceerd op de eerste Daphne Website op 15 november 2003.
Een bijeenkomst, speciaal voor vrouwen die iets hebben met spanking.
Wanneer?
Deze 2e vrouwenbijeenkomst was op zondag 14 september 2003.
Wie?
Vier ‘oude bekenden’ van Daphne en twaalf ‘nieuwe’ vrouwen: de fascinatie met straf en billenkoek was niet nieuw voor hen. Wel nieuw was het om erover te praten en andere mensen die hier ook iets mee hebben echt te ontmoeten.
Waar?
Ergens, in een doodgewone huiskamer, in het midden van Nederland.
Waarom?
Een fascinatie hebben voor het krijgen van straf/billenkoek is voor veel vrouwen een bron van schaamte en soms verwarring. Je praat er niet over en toch denk je er veel aan. Heel veel. Eigenlijk wil je er ook wel over praten. Een laagdrempelige bijeenkomst met alleen vrouwen, die allemaal hetzelfde hebben, op een veilige plaats, dat is een uitkomst.
En?
Inderdaad: een vrouwenbijeenkomst voor spankingvrouwen voorziet in een behoefte. Na de plaatsing van de advertentie op de website van Daphne met een verwijzing naar het verslag van de vorige keer, stroomden de aanmeldingen binnen. Aanmeldingen inderdaad: vrouwen die een email stuurden: ‘dit ben ik en ik kom!’ De organiserende dames kwamen weinig aarzelingen tegen, op een enkeling na. Wel opmerkingen in de trant van: “Ik durf niet, maar ik kom wel!” of “Ik wilde vorig jaar ook al komen, maar ik durfde echt niet, nu moet het maar eens!”.
Want het is best moeilijk om over de drempel te stappen, te mailen, te bellen en uiteindelijk te komen, naar een bijeenkomst waar iedereen bezig is met ‘dat ene enge onderwerp’: spanking.
Allemaal, zonder uitzondering druppelden ze binnen op die bewuste zondagmiddag. Sommigen met gierende zenuwen, anderen met appeltaart of bonbons, de neiging onderdrukkend om de afslag voor de bijeenkomst niet te nemen maar door te rijden…naar Parijs ofzo.
Aanknopingspunten
Hoe veel aanknopingspunten een voorstelrondje alleen al geeft, dat viel ook dit jaar weer op. Iedereen stelde zich kort voor en vertelde iets en waar dat ‘iets’ het meest over ging, laat zich raden. “Ik heb dit altijd al fascinerend gevonden”, “als kind speelde ik altijd spelletjes met straf erin”, “Hoe moet het ooit goedkomen met mijn leven als ik zo veel blijf chatten?!! Gaat dat ooit over?”, “Mijn man weet het wel, maar het blijft moeilijk voor hem om te begrijpen hoeveel spanking voor mij betekent”, “Ik kijk steeds op mijn werk op de site van daphne”, “ik heb het gevoel alsof ik met een geheim rondloop. Kan ik het wel aan mijn vrienden vertellen”, “Ik ben verder echt heel erg geëmancipeerd hoor!”, “Ik ken de passages uit kinderboeken waarin billenkoek voorkomt uit mijn hoofd”, “Ik voel me veel rustiger na een pak slaag”, “Ik ben bang dat mijn kinderen in mijn computer kijken”, “Hoe kan ik iemand vinden met wie ik dit kan delen?”, “Ik zit steeds met een rood hoofd achter de computer”, “ik vind het heel moeilijk aan mijn vriend uit te leggen wat ik voel.”
Dit is nog maar een greep uit alle opmerkingen waarop met veel herkenning en soms met hilariteit op werd gereageerd. De ‘chatverslaving’ is heel bekend, het niet meer uit je hoofd kunnen zetten, je soms haast niet meer kunnen concentreren op je werk of studie. Ook het gevoel rond te lopen met een geheim, een dubbelleven te leiden doordat je zo veel aan spanking denkt, is een bekend gegeven. Delen wat je voelt, dat wil iedereen, maar hoe? Met je man, je vrienden, familie? Of juist niet…
Onderwerpen
Iedereen gaat onderwerpen opschrijven waarover zij vandaag door zou willen praten. We besluiten de groep in tweeën te splitsen, zodat rustig verder gepraat kan worden in een kleiner groepje.
Inventarisatie van alle ingeleverde briefjes levert de volgende lijst op (in willekeurige volgorde):
Hoe geef je je spankinggevoelens een plek in je relatie? Zeker als je al een partner hebt, die deze gevoelens niet heeft (‘vanilla’ is)?
Wat zoek je in degene die jou een pak slaag moet geven? Wat voor eigenschappen moet (in ons geval) hij hebben?
Het is een zoektocht: je eigen gevoelens ontdekken, gaan chatten..maar ook: hoe ga je van een fantasie over billenkoek naar een eerste echte ervaring? En hoe vind je iemand met wie je dit kunt delen?
Het gevoel een dubbelleven te leiden. Praat je erover met vrienden? En hoe dan?
Wat is de herkomst van onze gevoelens op dit gebied? Is het een genetische kwestie? Komt het door een gemis aan grenzen in onze jeugd? Zijn er andere omstandigheden die maken dat je gefascineerd raakt?
Tegenstrijdigheden vieren hoogtij: je bent een geëmancipeerde vrouw, maar je wilt ook over de knie. Je bent groot en wilt ook klein zijn. Hoe kun je dit rijmen met een leidinggevende positie op je werk? Kun je nog wel aan elkaar gelijk zijn als spanking in een relatie een rol speelt? Hoe kan iets wat zo’n pijn doet, toch zo fijn zijn?
Wat doet spanking voor mij/met mij?
Het is soms moeilijk om je eigen gevoelens op dit gebied te accepteren. Hoe doe je dat? Gaat die schaamte ooit over?
Zou het ooit geaccepteerd raken in de samenleving? Moeten wij daar ook iets aan doen, zoals bijvoorbeeld mensen in de homoscene dat doen?
We kozen ervoor ons in twee groepjes op te delen. Eén groep boog zich over de vraag: “wat willen die vrouwen nu eigenlijk?”
Een andere subgroep ging praten over het thema: hoe is het om zelf wel deze gevoelens te hebben en een relatie te hebben met een man die ‘het niet heeft’?
Subgroep 1: vanilla
Wat bedoel je precies met ‘het niet heeft’, in vaktaal ‘vanilla’ is? We hebben dat als volgt gedefinieerd: iemand die ‘het’ heeft, heeft deze behoefte helemaal van binnenuit, vaak altijd al, heel wezenlijk voor de persoon, het heeft te maken met wie je bent, het gaat heel diep. Iemand die het niet heeft, mist dat essentiële, dat gevoel dat het helemaal bij hem/haar hoort, dat het zo diep gaat. Dat wil niet zeggen dat hij of zij het nooit leuk vindt om iets met spanking te doen of daar niks aan beleeft, maar het blijft meer aan de oppervlakte.
Ervaring uit de praktijk
Vier van de vrouwen in het groepje hebben een relatie met zo’n man. Alle vier de mannen zijn op de hoogte van de gevoelens van hun vrouwen, maar de mate waarin ze het begrijpen en/of er iets mee willen doen varieert erg.
Een vrouw die haar man een paar maanden geleden vertelde over haar gevoel, vertelt hoe moeilijk ze het vindt om haar man in een andere context te zien, als iemand die haar een pak slaag geeft. Hij is zo vertrouwd en zo veel een gelijke. “Hij noemt het ‘spelen’ maar dat is het voor mij niet. Integendeel: dit ben ik!”
Een andere vrouw heeft het aan het begin van haar relatie al verteld, niet expliciet, maar eerder door te klieren, te plagen en allerlei toespelingen te maken. Toen viel het kwartje bij hem wel. Het is erg vanzelf gegaan. Ooit vonden ze een SM-boekje en raakten daarover in gesprek, maar het bleef vaag. Ze houdt van spanking en niet van alles rondom SM. De gesprekken thuis zijn wel veranderd sinds ze de Daphnesite heeft ontdekt. Hij heeft de site gelezen en snapt dat het voor haar ook los kan staan van seksualiteit en niet alleen in een erotische context plaats hoeft te vinden. Over het algemeen zegt hij wel dat het een link heeft naar seksualiteit en daar kan ze het mee eens zijn. Wel is het een feit dat veel spanko’s de spanking soms graag loskoppelen van seks. Je kunt het ook praktiseren met vrienden, vertelt iemand. Of met een andere man, zonder dat je daar seksuele gevoelens bij krijgt. Voor partners is dat vaak lastig te begrijpen. Is een pak slaag krijgen van een andere man niet hetzelfde als met die man naar bed gaan?
Er verandert wel iets in de relaties sinds de vrouwen open zijn over hun gevoel of het zelfs in de praktijk brengen: “Hij begrijpt het niet echt, maar hij ziet dat het effect heeft. Ik verander erdoor, het zit echt diep en dat ziet hij. Ik word er zo veel rustiger van.”
Veel praten is nodig, dat herkent iedereen.
Een vrouw vertelt dat het moeilijk was om haar spankinggevoelens los te zien van haar complexe verleden. Haar man maakte zich veel zorgen en haar therapeut zei: “Je haalt er nog een probleem bij!” Ze heeft er veel over gepraat en ook haar man heeft kennisgemaakt met spanko’s. Nu gelooft hij wel dat ze niet terug wil naar haar verleden en dat het bij haar hoort. Hij ziet haar rust, maar maakt zich ook zorgen over de (nieuwe) verwachtingen die zij van hem heeft.
Hij wil er zelf niets mee, maar voor haar is het duidelijk dat ze er iets mee heeft en dat dat ook niet over gaat. Soms praten ze erover, maar hij wil niet op de site kijken.
Een andere man wil wel kijken, maar dat vond zij eerst zo gênant! En stel dat je kinderen erachter komen! Iemand vertelt over haar zoon die iets had gezien. Ze zei heel rustig tegen hem: “Jij hebt jouw interesses en ik de mijne”. Dat lijkt een goede oplossing. Toen één van de vrouwen de daphnesite ontdekte, was ze net afgestudeerd. Ze baalde, want dit had zij ook gewild! Haar vriend wist wel van haar gevoelens, maar ze deden er weinig mee, zij was er zelf ook heel voorzichtig mee. De daphnesite vond haar vriend erg grappig en hij lachte erom dat ze zo verlegen was. Hij staat er open voor om erover te praten, maar het blijft erg moeilijk om het te delen. Nu praktiseren ze ook. Hij doet het niet in eerste instantie omdat hij het zelf zo leuk vindt, maar hij ziet hoe erg het haar raakt en dat vindt hij ook heel bijzonder.
Over onbegrip bij anderen
Een therapeut veroordeelde haar spankinggevoelens, probeerde het ook niet te begrijpen. Dat voelde rot: “waarom moet het als probleem gezien worden? Dit hoort bij mij”. Gelukkig gaat het nu beter. Hij ziet dat het haar goed doet en dat ze een deel van zichzelf accepteert.
Een vrouw plaatste eens en advertentie op een datingsite en vertelde daarin wat ze heeft met spanking. Ze was benieuwd hoe mensen zouden reageren. Tot nu toe is ze nog door niemand voor gek verklaard, maar heeft ook niemand gezegd: dit heb ik ook. Een persoon logde in op de website van Daphne onder de naam ‘ongeloof’. Het geeft wel leuke aanknopingspunten voor gesprekken.
Ook staat erop dat ze veel verantwoordelijkheidsgevoel heeft en soms de controle los wil laten, voor zich wil laten zorgen. Daar reageren mensen wel heel positief op, dat is heel herkenbaar.
Soms zie je ook wel mensen in een relatie die ongeveer dezelfde dynamiek hebben, maar niets aan spanking doen. Dat valt op! En zo raar is het ook niet dat je soms de controle los wilt laten, vaak veel op je nek neemt en soms wilt dat iemand juist voor jou zorgt en je een gevoel geeft dat je klein bent?
We concluderen dat veel meer mensen dat moeten herkennen. Alleen geven wij er op een ‘iets opvallendere’ manier uiting aan…
Het belangrijkste lijkt te zijn dat je zelf je gevoelens gaat accepteren. Verwacht dit niet meteen van anderen, het is voor jezelf ook lastig genoeg. Met mensen praten is OK, maar je kunt niet altijd de juiste reacties krijgen. Dat is soms erg moeilijk, want je voelt je hier heel kwetsbaar in. Zeker ten opzichte van je eigen man.
Een vrouw vertelt waarom ze eigenlijk op hem gevallen is: hij was heel zorgzaam en sterk en ze maakte een keer mee dat hij iemand een boek voorlas. Dat raakte haar: als iemand je voorleest, dan kun je je ook heel klein voelen. Een andere vrouw herkent dit: “Hij nam iemand iets uit handen, heel zorgzaam. Toen dacht ik: dit is ‘m!”
Misschien hebben we onze vanilla mannen toch wel uitgezocht op dit soort eigenschappen?
Spanking buiten je relatie
Spanking buiten je relatie, hoe ga je daarmee om?
Twee vrouwen hebben, met medeweten van hun man, een spankingcontact met een andere man.
“Onze relatie is heel sterk, we houden veel van elkaar, zijn ook al erg lang samen. Maar er is ook drijfzand, veel wrevel. Ik heb een gevaarlijke kant en dat weet hij. Hij was bang toen ik iets wilde met mijn spankinggevoelens. Wat roept het op? Wat is het verband met mijn verleden? Nu ziet hij dat dat niet zo is, dat ik rustiger word.”
Je kunt dit met meerdere mensen delen, vertelt iemand, ook met vrienden. Iedereen heeft toch weer zijn persoonlijke inbreng. Een vrouw had haar eerste spankingervaring voordat haar man er iets mee wilde. Ze heeft toestemming gevraagd en gekregen, maar hij had het er wel moeilijk mee. Nu heeft de spanking binnen de relatie een plaats gekregen, maar: “het is niet zijn ding en dat voel ik ook. Ik heb er soms behoefte aan het bij een andere man te ervaren die het wel echt heeft.” Ze hebben daar veel over gepraat. Hij voelde het eerst heel sterk als concurrentie. Nu heeft hij er nog geen vrede mee, maar hij accepteert het wel.
Aandachtspunten lijken te zijn de mannen met elkaar in contact te brengen en zeker niets heimelijk te doen. Je moet niet zomaar gaan. Hij moet vragen kunnen stellen en je moet open zijn over wat er gebeurt. Verder kun je vertellen dat het op dat moment met die andere man niet om de seks gaat. Je kunt van iemand een pak slaag krijgen en toch niet met diegene naar bed gaan.
“Mijn vriend geloofde niet dat het niet om seks ging. Hij zei over een emailcontact dat ik met een spankoman heb: hij praat misschien niet over seks, maar hij denkt er wel aan! Het was ook mijn eigen schuld, is liet hem te veel in het ongewisse. Nu praat ik er wat makkelijker over”.
Een andere man heeft er moeite mee dat iemand anders haar blote billen ziet: nu is het niet meer van hem alleen. Dat ligt echt gevoelig.
Ze merkt wel dat hij veel zorgzamer is geworden. Het geeft lucht in de relatie en ook meer inhoud. “Soms daag ik hem ook uit, maar het zit er niet in. Hij zal het nooit doen.”
Sommige mannen willen in het begin alles weten, chatlogs en verslagen lezen. Informatie geven heeft wel geholpen, vertellen de vrouwen. Het vertrouwen is gegroeid.
“Ik vond het soms moeilijk om erover te praten na een sessie. We hebben nu bedacht dat ik hem zeg: het was goed. De rest komt dan later wel. Inmiddels heeft hij er ook wel meer vertrouwen in dat het goed zit.”
Geduld?
Zuchtend concluderen we dat het belangrijk is veel geduld op te brengen. De mannen doen hun best om het te begrijpen, maar het blijft moeilijk en hard werken, hoe veel hun spankovrouwen ook van ze houden.
Eigenlijk willen de meeste vrouwen juist heel snel iets met hun gevoelens: “Ik wil alles en wel nu!”, zoals een vrouw het treffend onder woorden bracht. Dat dat niet kan, werkt erg frustrerend. Je moet tevreden zijn met kleine stapjes.
Hierin moet je veel uitleggen en erg veel onder woorden brengen over wat je voelt rondom spanking en wat je eigenlijk wilt. Niet alleen is dat erg moeilijk in het begin en weet je het vaak zelf niet eens precies, ook past het niet bij het gevoel dat je zoekt: je wilt immers dat HIJ voor JOU zorgt? Je wilt niet de bepalende factor zijn en zeggen wat hij moet doen. Je wilt dat hij JOU de zaken en zorgen uit handen neemt. Je wilt loslaten, niet bepalen. En toch moet je op dit punt voor hem zorgen, hem geruststellen en alles uitleggen. Gaat dat niet rechtstreeks tegen je gevoel in af en toe?
Subgroep 2: de ideale man
Wat wìllen die vrouwen nou eigenlijk?!
Een groepje heeft zich gebogen over het profiel van de ideale man. De ideale dominante man wel te verstaan. Waar moet zo iemand nou aan voldoen? Wat moet ie juist wel hebben, en wat vooral niet? Wat moet ie wel doen, en wat niet? We gaan niet zomaar bij iedereen over de knie, dat moge duidelijk zijn. Hieronder volgt een lijst met dingen die wij in elk geval belangrijk vinden. En oh ja, we snappen best dat de onze eisen hoog zijn. Heel hoog. Maar: waarom zouden we voor minder gaan?
Profiel van de ideale dominante man
Het profiel van de ideale dominante man (in willekeurige volgorde – en let op, het moet alles bij elkaar zijn, individuele karaktertrekken zijn op zichzelf niet voldoende!):
het is iemand waar je respect voor hebt
Niet zoals je respect hebt voor de rector, maar zoals je respect hebt voor je beste vrienden. Niet door angst ingegeven (neen, absoluut niet!!) maar gewoon om wie hij is.
het is iemand die jou respecteert
Dat moet de basis zijn. Wederzijds respect. Niet het gevoel dat hij je minacht of als minder ziet of je gewoon niet heel erg op prijs stelt.
hij mag geen ‘softy’ zijn, maar ook niet heel hard
Dus niet het type geitenwollensokken/veganist en “make love not war” etc. Ingewikkeld, want we willen wèl een gevoelig type. Hij mòet huilen als zijn dochtertje geboren wordt maar hij mag vooral niet huilen als iemand op zijn voet gaat staan. Als je over zijn knie ligt wil je niet horen: lig je zo fijn, lieverd? En niet tijdens of direct naderhand een reflectie van hem krijgen over wat voor gevoelens jouw gedrag en de actie daarop bij hem teweeg bracht en hoe moeilijk hij het wel niet heeft. De reflectie kan natuurlijk wel bij een wijntje of zo in een andere sfeer, als gesprek tussen 2 gelijkgestemden. Hij is gewoon straight, sterk en heeft ruggegraat en weet goed met zijn en jouw gevoelens om te gaan.
hij mag niet ‘gemaakt’ zijn, maar moet juist echt zijn
Dus niet zo’n typje dat streng doet om streng te doen! Dat moet echt zijn, echt voelen. De strengheid moet bij hem passen, “in character” zijn, het moet natuurlijk zijn. Soms probeert een dominant rechtlijnig, consequent en vooral duidelijk te zijn, maar slaat daarbij de plank mis omdat hij juist niet flexibel met de situatie kan omgaan en te star is.
natuurlijk moet hij dominant zijn, en ook lief
Natuurlijk! Wij willen natuurlijke dominantie!! En dat betekent dus niet de hele tijd. Tenminste, er hoeft niet de hele tijd een gevoel te zijn dat je op bezoek bij de rector bent. Wel moet hij altijd dat gevoel even los kunnen maken in je. Hij moet altijd de dominantiedraad op kunnen pakken, maar het niet altijd doen, zeg maar. Hij moet ook lief zijn. Dat is prima te combineren met natuurlijke dominantie, mits het echt is en niet gespeeld. Zodra je gaat spelen, gaat het mis.
hij moet verbaal sterk zijn (want dat zijn we zelf nu eenmaal ook)
Joh dat hebben we er ook een beetje voor jullie in gegooid. Ben je niet verbaal sterk, kun je verwachten dat je binnen anderhalve minuut compleet onder tafel wordt geluld. En probeer dan maar eens om daar te boven te komen zonder onnatuurlijk dominant te spelen (“omdat ik het zeg!” – yeah, right).
hij moet niet direct beginnen met ‘de dominant uithangen’. Respect en ook het recht om dominant te zijn ten opzichte van jou moet eerst verdiend worden.
Niet te geloven maar heel veel mannen doen dat. Zo van: jij hebt een klein lettertje, ik heb een hoofdlettertje, dus dit is wat jij en ik willen: ga maar in de hoek meissie! Pfffff, hoeveel misser kun je het hebben? Je gaat toch ook niet op straat gewoon iemand zoenen omdat zij vrouw is en jij man? Alle relaties ontstaan langzaam door hoe het is tussen twee personen, en daar moet je vooral niet op vooruit lopen! Misschien ontstaat er binnen minuten iets, misschien na weken, maanden, of misschien ontstaat het wel helemaal niet!
hij moet je kunnen raken (en dan bedoelen we emotioneel – hoewel hij ook fysiek beter niet mis kan slaan!)
Hij moet je het gevoel kunnen geven dat hij dwars door je heen kijkt. Tot je doordringt. Niet eens zìet dat je een masker draagt. Je confronteert met jezelf op een manier die je niet voor mogelijk had gehouden.
het uitgangspunt moet gelijkwaardigheid zijn
Je voelt het heus wel aan als iemand zich méér voelt dan jij. Of als hij een beetje de hulpverlenende gaat uithangen tegen het probleemgeval. Zodra het zo voelt, voelt het verkeerd. Je bent geen randgroepjongere die in therapie is!! Je bent gewoon een normaal, te waarderen mens en vrienden onder elkaar helpen elkaar altijd wel eens… en het voelt dan ook niet als helpen, niet als investering, maar gewoon als vriendschap en warmte en er zijn voor elkaar. Geen éénrichtingsverkeer en géén maatschappelijk werk. Gelijkwaardigheid!
hij moet diepgang en niveau hebben
Da’s allemaal relatief, in vergelijking tot jezelf. Als je zelf graag over beleving praat en denkt is het lullig als hij vooral opgewonden raakt van de rechtlijnigheid van de streepjes op je billen. Als jij het regeringsakkoord wil bespreken aan de eettafel is het vervelend als hij meteen over voetbal begint (het is trouwens ALTIJD vervelend als hij over voetbal begint!!! ) (Hé blijf van voetbal af!!).
hij moet niet altijd naar je luisteren (instemmen), maar juist op cruciale momenten wel
Een voorbeeldje is onderhandelen tijdens straf. Natuurlijk onderhandel je meestal uit onzinredenen. Gewoon voor de sport en hé baat het niet, schaadt het niet. Maar als een dominant er bij voorbaat al een punt van maakt om nooit te onderhandelen en zich altijd keihard op te stellen, kan hij te makkelijk serieuze signalen missen. Soms is onderhandelen helemaal geen slecht idee, dus als je vooraf al de houding hebt van “mooi niet” komt het niet goed. Als je echter vooraf al de houding hebt van “kom, gaan we eerst even onderhandelen” is het òòk weer niet goed.
Hetzelfde geldt voor smoesjes. Soms geloof je er zelf haast in. En soms is het zo dat een smoesje meteen afgekapt mag worden, soms kun je het smoesje als een belangrijk signaal zien (je houdt jezelf voor de gek meissie, laten we het daar eerst eens over hebben…), soms moet je het natuurlijk niet eens in aanmerking nemen (je hebt 3 tellen om je broek uit te doen!)
Een ander feit is dat hij je moet kunnen relativeren. Soms heeft een vrouw een zeikbui, da’s een feit. Ook een feit is dat zìj dat op dat moment niet als zeikbui zal zien, maar eerder als een goed assertief moment. Een man kan beter niet altijd met je meepraten en ermee instemmen met hoe je je voelt en wat je zegt. Maar: soms moet dit juist weer wel.
hij moet goed naar je luisteren en je goed spiegelen
En dan vooral tussen de regels door. Het is natuurlijk zinloos als je zelf zegt “ik ben stout want ik heb dit en dat gedaan” en hij antwoordt vervolgens gedwee “jij bent stout want jij hebt dit en dat gedaan”. Strict genomen is het wel luisteren en spiegelen, maar het heeft geen toegevoegde waarde. Belangrijker is: waarom denk je zelf eigenlijk dat je stout bent, is dat ook wel echt zo, waarom heb je het eigenlijk gedaan en kun je ook wat vergevensgezinder ten opzichte van jezelf zijn, en ben je niet eigenlijk juist stout omdat je je over dit soort dingen zo druk maakt?
hij mag niet banaal doen
Hallo, als we IETS niet willen horen is het dat het pannenkoekeneffect zo geweldig is. Of dat we zo’n strak kontje hebben of dat het zo lekker flubbert. Wat bereik je daarmee als man? Dat een vrouw nooit meer over de knie durft, omdat het idee van hoe het eruit zou kunnen zien haar doet walgen. Daarbij voelt het dan meer als een object voor hèm, terwijl elke vrouw zichzelf het middelpunt wil voelen tijdens straf. Die straf is er voor hààr en absoluut niet voor hem. Hij mag er trouwens heus wel lol in hebben – don’t do me any favours, tenslotte. Alleen op dat moment is de straf voor HAAR en niet voor HEM. Anders krijg je een belangenverstrengeling, wordt het onduidelijk of hij wel “voor jouw eigen bestwil” handelt.
je moet elkaar ook liggen op ander vlak dan spanking
Je moet ook gewoon een gesprek kunnen hebben uiteraard. Hoe anders kun je gelijkwaardigheid, vriendschap en waardering hebben!
hij moet overwicht hebben
Niet zo van: ik blaas en hij ligt omver. Niet zo van: ik sla mijn klauwen uit en hij druipt af met staart tussen de benen. Neen! Ik sla mijn klauwen uit, hij grijpt mij bij mijn oor en maakt mij duidelijk dat dat beslist vriendelijker kan!
hij mag niet stiekem bezig zijn met zijn spankingactiviteiten
Dat zou het allemaal maar louche en vunzig maken. Als hij een relatie heeft wil je dat weten, en eigenlijk wil je dan zelfs toestemming van zijn partner. Natuurlijk verwacht je niet dat hij op zijn werk open is over zijn voorkeuren… maar stiekem ten opzichte van zijn partner is niet goed. En andersom zou hij dat ook niet van jou moeten accepteren.
hij moet je respecteren in je veiligheid
Alle vrouwen hebben de behoefte een bepaalde veiligheid voor zichzelf te creëren. Soms heb je tijd nodig voor je iemand vertrouwt. Soms zou je het liefst eerst een politierapport over hem willen lezen. En soms wil je zijn naam, adres, telefoonnummer weten voor je bereid bent iets van jezelf te laten zien. Natuurlijk moet het wederzijds goed voelen of als een potential voelen voor welke dan ook van de twee partijen om dit soort dingen af te geven. Maar voor een kwetsbare vrouwelijke partij is het altijd wel zo charmant als hij gegevens geeft zonder er terug te vragen, en als hij ze geeft wanneer hij er aan toe is zonder te verwachten dat jij er ook aan toe bent. Daarnaast zou je het als man alleen maar moeten waarderen en respecteren als zij grondige research naar je doet. Tenslotte heb je niks te verbergen!
wij moeten het voelen in onze buik
Het moet kriebelen. Voelen als “ohhhh nu ben ik te ver gegaan” of “whoops nu is het menes”. De zenuwen moeten door onze buik gieren.
hij moet controle hebben
Echte controle, niet controle omdat wij hem dat even gunnen. Hij moet met je kunnen spelen als het nodig is. Hij moet je de sfeer een stukje naar eigen hand kunnen laten zetten, om ‘m vervolgens weer netjes op te pakken en neer te zetten waar hìj wil dat hij staat. Controle hebben betekent ook er niet bang voor zijn om het even los te laten. En bovendien: je krijgt het daarna wel weer terug.
hij moet ons goed in kunnen schatten
Beter dan wij zelf kunnen, zonder pretenties overigens. De ene keer zitten we maar wat te klieren, de andere keer is het even menes… en hij moet dat allemaal in kunnen schatten. En ook of hij tever gaat. En ook of hij wel een beetje richting onze grens gaat als het nodig is, en er niet nog kilometers onder zit. En ook of wij onszelf kunnen loslaten en als niet, of het wel gewenst is. Hij moet in kunnen schatten wanneer nee nee is en wanneer nee nog wat onderhandelingsruimte heeft als hij echt moeite zou doen.
hij moet onze gedachten kunnen lezen, het liefst al voordat we ze zelf gelezen hebben 😉
Wat lach je nou, zo vreemd is dat niet. Hij moet gewoon ERRUG goed kunnen anticiperen!
hij moet tegengas geven
Niet een meeprater. Niet een “zij zegt A dus ik zeg B” type. Maar zijn eigen mening. En ook bereid om ons een beetje te relativeren op die momenten dat wij daar duidelijk moeite mee hebben.
hij moet zichzelf zijn en geen rol spelen
Zodra het fake is voelt iedereen dat aan. Jij speelt ook geen rol, en dat mag je ook van hem verwachten.
hij moet verrassen
Door juist op die dingen in te gaan die je niet had verwacht. Maar waar hij je toch wel erg mee blijkt te raken. Het schot in de roos, maar dan in dìe roos die niet klaargezet was voor de schiet-actie. En uiteraard moet hij minstens een keer per jaar spontaan komen aanzetten met kaartjes voor het theater (cabaret!)
Soms in gesprek met een dominant gooi je een paar lijntjes uit. Je bent aan het vertellen over jezelf en je gooit er dingen tussen als “ik open nooit mijn post” en “ach stofzuigen vind ik ook één keer per jaar wel okay”. Die dingen gooi je er natuurlijk tussen – dienstverlenend als je bent – zodat hij ze weer op kan pakken en “foei meisje” kan zeggen. Hij wil wat begeleiden – laten we hem wat te begeleiden geven. Maar zodra hij de bewust uitgeworpen lijntjes op begint te pakken, raakt hij je nauwelijks. In feite zit je hèm te domineren, welbeschouwd – hoewel daar ook nog wel wat ingewikkelde paradoxen aan vast zitten. Het raakt je in elk geval niet, als hij netjes “b” zegt op jouw “a’s”. Niks geen “touché” gevoel, daarvoor mist het verrassingseffect.
het mag geen meeprater zijn
Je hebt er uiteraard niks aan als de ander het structureel met je eens is als je je grieven over deze of gene of dit of dat uit. Toegevoegde waarde: versterking van hoe je je al voelt. Je hebt er ook helemaal niks aan als de ander je standaard gaat lopen relativeren of afvallen. Als je zegt dat iets pijn doet zegt hij van niet. Als je zegt dat de boom rood is zegt hij dat hij blauw is. Heb je ook niks aan. Hij moet gewoon zijn eigen mening geven, en soms is dat gelijk aan die van jou, soms niet. En soms moet hij ook gewoon zeggen dat je iets te belangrijk maakt voor zijn gevoel (je kunt tenslotte woedend zijn over het feit dat de boom rood is, en volledig gelijk hebben in het feit dàt die boom rood is, maar dan is het natuurlijk nog geen reden om woedend te zijn).
hij moet zich ook kwetsbaar durven opstellen
Als hij dat niet durft of doet kan dat een aantal dingen betekenen. OF er is geen sprake van wederkerigheid in het laten zien van jezelf. OF hij ìs gewoon niet kwetsbaar. OF hij speelt een rol. Allemaal zwaar onwenselijk dus. Let wel: er zit een fijne grens tussen kwetsbaar en kwetsbaar. We willen bijvoorbeeld niet dat hij tijdens het geven van een goed pak slaag ineens kwetsbaar in janken uitbarst omdat jij iets meer spartelt dan hij gehoopt had.
Tja. Als er nog heren zijn die het eind van de lijst hebben gehaald: knap! We moesten soms zelf ook wel erg lachen om onze eisen. Bijvoorbeeld om het feit dat hij onze gedachten moet kunnen lezen, nog voordat we dat zelf gedaan hebben. Eigenlijk zijn we dus op zoek naar een helderziende. Maar toch is dit wat we willen. Overigens geldt een heel aantal dingen ook voor onszelf. Ook wij willen geen rol spelen, willen echt zijn. En waar we wel erg benieuwd naar zijn: wat is het ideale profiel van de vrouw volgens de dominante man? We horen dit graag.
Samenvatting
Tot slot een kernachtige samenvatting van wat we zijn en wat we vooral ook niet willen:
Wij zijn sterk, maar soms willen we dat even niet.
Wat we niet willen zijn watjes, die soms even sterk willen zijn.
Het is oneerlijk verdeeld in het leven, dat weten we. 😉
Impressie van een deelneemster
Op de Daphne site had ik de aankondiging al gelezen, dat de bijeenkomst gepland stond, maar gaf mij niet op.
In mijn binnenste wist ik al dat Laura mij op zou geven en was dus ook niet verbaasd toen ze zei:” Ik heb je al op de lijst gezet om te komen”.
Ik zelf had er niet veel zin in, maar mijn gevoel gaf iets anders aan, je krijgt nu de mogelijkheid om er met andere mensen over te praten en die zijn net zo angstig en onzeker als jij bent.
Erg zenuwachtig en al mijn moed bij elkaar rapend, kwam ik op de locatie binnen. Nadat iedereen binnen was kon je op heel wat gezichten van de nieuwe mensen de spanning af lezen, maar bij vele viel die spanning naar de kennismaking ronden er volgens mij af, bij mij in ieder geval wel.
Je merkt dat er onderling verschillen zijn, sommige vrouwen hebben geen vaste relatie, andere hebben weer een man die het niet heeft en enkele hebben een partner die het wel wil maar zijn nog aan het ontdekken, hoe het in te passen binnen hun relatie?
Nadat er van alles op papier is gezet aan onderwerpen besluiten ze de boel op te splitsen in twee groepen. Voor mij was het thema heel belangrijk, hoe met spanking gevoelens om te gaan, als je een partner hebt, die er niets mee heeft? Ik zat in het juiste groepje en wat ik hoorde was voor mij heel herkenbaar en voelde mijn vertrouwen groeien en zei veel meer dan wat ik in mijn stoutste dromen ooit had durven dromen.
Ook in de nabespreking kon je bij heel veel vrouwen de opluchting zien, ja het was goed geweest om naar deze bijeenkomst te komen, ik hoorde er zelfs eentje zeggen, ik ben blij dat ik de spanking gevoelens heb. Ik gaf mijzelf in de nabespreking een schouderklopje, goed gedaan meid je kan trots op jezelf zijn.
Nu ik het verslag heb gelezen ben ik nog trotser op mijzelf, ik vond zelf al dat ik op deze bijeenkomst actief had mee gedaan, maar na het lezen van Laura’s verslag over het groepje waar ik dus ook in zat. Lees ik, dat ik wel heel veel heb gezegd en kijk ik helemaal terug op voor mij een perfecte bijeenkomst, ja en dat perfecte streef ik toch graag na.
Tot besluit is het voor mij duidelijk, je hebt deze middag met vrouwen door gebracht, die dezelfde gevoelens hebben als jij. Je weet nu dat er meer vrouwen zijn zoals jij, die het soms nodig hebben om de touwtjes uit handen te geven en even niets in te brengen te hebben en als die vrouwen daar voor een pak op hun billen voor nodig hebben, dan is dat zo, niets mis mee dus.
Ik ging met een goed gevoel naar huis, therapeuten en hulpverleners hebben dus voor mij helemaal geen gelijk meer, je maakt er geen probleem bij, je lost een probleem op, de rust komt na een goed pak billenkoek.
Gedachten van een deelneemster
Na alle cliché’s en vooroordelen die er bestaan over vrouwen, routeplanners en kaart lezen bevestigd te hebben, kwam ondergetekende, met de nodige vertraging, binnen in een hollandse huiskamer.
Een living vol vrouwen die er kwamen praten over het onderwerp dat hen bindt; spanking.
Het ijs was vlug gebroken en het was leuk een aantal mensen van de chat te zien, nicks waar nu eindelijk een gezicht bij past. Voor de inhoud en verloop van de namiddag verwijs ik graag naar het verslag dat een getrouwe weergave geeft van deze namiddag.
Hieronder volgen twee gedachtenspinsels die in de uren en dagen na de bijéénkomst door mijn hoofd gingen, losse gedachten soms tegenstrijdig en soms misschien wat controversieel.
Er zijn toch aardig wat mannen die met de spanking gevoelens van hun vrouw eerlijk proberen rekening te houden, zelfs als ze in het gevoel zelf helemaal niet kunnen inkomen.
Het was soms aandoenlijk om te horen wat onze vanilla of caramel mannen zoal voor ons over hebben, de schatten…..
Toch voelen we ons best wat schuldig want wat we zoeken vinden we niet altijd bij de man waarvan we houden en we hebben niet altijd het geduld om hem hierin te laten groeien.
Zoals iemand treffend verwoordde: ” Ik wil alles en Nu graag !!!”
Een heel dubbel gevoel geeft dat soms: je houdt van je man, vriend maar soms mis je iets….
En dan ben je jaloers op die vrouwen die een man hebben die “het” helemaal heeft maar dat geeft dan weer een ietwat schuldig gevoel naar je eigen partner want die zie je graag en hij doet nog zo zijn best….. zucht.
Moet ik spanking bekijken als een techniek om vorm te geven aan bepaalde behoefte van dominantie en gevoelens van onderdanigheid of bovendanigheid ( al naargelang) van mensen?
” Ik wil op tijd op mijn plaats gezet worden”, ” Ik wil naar hem kunnen opkijken”, ” Ik wil dat hij het af en toe van me overneemt, dat hij beslist.” ” Ik wil voelen dat hij het op dat moment bepaalt”. Vele van die zinnetjes spookten dagen daarna nog door mijn hoofd en zetten me aan het denken.
Vooral in het spanking milieu ligt een term als onderdanigheid heel moeilijk, mensen reageren er soms als het ware allergisch op. ( Ze zien dan direct Meesters en slaven opduiken…. om het wat extreem uit te drukken) Toch denk ik dat deze behoefte naar dominantie voor sommigen onder ons ook onder andere vormen gestalte kunnen krijgen.
En dat kan best een mooie maar niet evidente zoektocht zijn.
Voor mij werd het na deze middag alleszins duidelijk: Er zijn meerdere wegen die leiden naar Rome……..en het reizen op al die verschillende wegen maakt de tocht o zo boeiend….
Onderwege zijnde…..
Beleving van de vrouwendag door een deelneemster
Op verzoek hierbij een idee van hoe ik vrouwendag beleefd heb.
Eigenlijk moet ik iets eerder in de tijd terug beginnen….
Na het ontdekken van de daphnesite heb ik al vrij snel contact gezocht. Niet direkt met het idee om naar de vrouwenbijeenkomst te komen, maar meer vanuit het gevoel: wow……ik kan er dus over praten…. Wat mij betreft op dat moment alleen per mail..maar laura gaf aan ook wel te willen bellen als ik daar behoefte aan had.
Had ik dat? Zelfs bellen vond ik op dat moment griezelig…..is toch minder anoniem dan alleen lettertjes! Laat staan mensen in het echt ontmoeten!!
Maar na wat mailen en wat rondkletsen op de chat, begon ik toch steeds meer zin in de bijeenkomst te krijgen. Zin wel……maar lef…..mwahh.
Tot ik op een gegeven moment telefonisch contact had gehad en niet tot een andere conclusie kon komen dan:…goh, wat zijn ze aardig! Oke, ik kom!!
Vervolgens heb ik het in mn agenda gezet en die datum bewust ver weg in mn hoofd gestopt. Wanneer het zover zou zijn, had ik nog tijd genoeg om er over te piekeren.
En inderdaad…….zondagochtend de 14de gierden de zenuwen me door de keel! Ik heb wel 6 keer aan mn man gevraagd “waar ben ik nou mee bezig….wat ga ik nou eigenlijk zitten doen vanmiddag…..een theekransje over spanking?!” Het enige antwoord dat ik kreeg was…..”ga nou maar…..en bovendien heb je ‘a’ gezegd, dus……!”
Oke, ik ben gegaan en nee, ik ben niet doorgereden naar Parijs…..hoewel de verleiding even wel heel groot was!
Toen ik de deurbel in zicht kreeg had ik inmiddels zoiets van: ik wil dit en ik kan dit en doe dit dus gewoon! En het gekke is, dat toen ik binnenkwam en met de aanwezige vrouwen kennismaakte, alle zenuwen in 1 klap van me af vielen. En helemaal toen langzaamaan iedereen binnendruppelde en we kennismaakten. Wát herkenbaar allemaal en wat heerlijk om er over te kunnen praten, zonder dat je ook maar 1 seconde denkt dat iemand het vreemd vind wat je verteld! En mn eigen dubbele gevoelens van die ochtend waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Het ís niet raar om daar te zitten en over spanking te praten en te praten en te praten. Het is juist geweldig!
Allerlei onderwerpen zijn aan bod gekomen en twee zijn er verder uitgediept. Heel interessant om ook de verhalen van anderen eens te horen. Het enige minpuntje was dat ik met nog veel meer mensen véél uitgebreider had willen praten….alleen de tijd was op! Voorbij gevloooogen!
Maar goed, ik heb het geweldig naar mn zin gehad en ben blij dat ik gekomen ben! Ik vind het een hartstikke goed initiatief……bedankt daarvoor en bij een eventuele derde bijeenkomst ben ik zeker weer van de partij!!
Eerder gepubliceerd op de eerste Daphne Website op 28 september 2003.
Van 22 tot 24 november 2002 was het derde Daphneweekend. Een heerlijk en bijzonder weekend dat begon op vrijdagavond…
Rietjes daar waar ze thuis horen: in de kelderkast
Iedereen druppelde langzaam binnen uit alle hoeken van het land. Erg gezellig. Tot het moment waarop Victor arriveerde. Hij komt binnen en legt me toch een verzameling rietjes en ander wapentuig pontificaal midden op tafel neer. Kijk, zoiets doe je gewoon niet. Bepaalde personen in het gezelschap werden acuut onpasselijk bij de aanblik van zoveel grof geschut. Rebel, onze hoop in bange dagen, deed het enige juiste in zo’n geval. Gedecideerd pakte zij de verzameling rietjes en deponeerde ze in de kelderkast. Zo, daar waren we even van af. Dat het rebel een paar klappen opleverde: ach, anders had ze die vast wel ergens anders voor gehad…
Grenzen
Het thema van het weekend was grenzen. Waar liggen jouw grenzen? Hoe bepaal je die? Hoe communiceer je ze? Hoe handhaaf je ze? Welke consequenties verbind je eraan? Van te voren hadden we al moeten aangeven waar onze persoonlijke grens lag bij een aantal alledaagse dingen tijdens het weekend. Hoe laat wil je naar bed? Hoe laat opstaan? Hoeveel drinken? Roken? Hoe vaak sporten? Al gauw bleek tijdens het weekend dat een aantal mensen (ik noem niemand in het bijzonder) hun grenzen helemaal verkeerd hadden ingeschat. Het aantal sportmomenten werd met moeite of niet gehaald, terwijl de grenzen wat betreft roken, drinken, tijdstip van naar bed gaan en tijdstip van opstaan moeiteloos overschreden werden door deze en gene.
De examens
Al gehoord van eerdere weekenden en ook nu weer op het programma: examens. Als altijd een chat-examen. Er werd behoorlijk op gescoord, zelfs door meiden die door al hun drukke werkzaamheden de laatste tijd in geen velden of wegen op de chat te bekennen was geweest. Het jukebox-examen was er één in de categorie ‘moeilijk’. We kregen muziekfragmenten te horen. Geraden moest worden welk liedje het was, door wie het werd gezongen, en werkelijk onmogelijk: op welke plaats het in de jukebox stond. Er werd dus stevig op los gegokt. Ik wist slechts één ding: die vreselijke Ketchupsong staat op A19 in de jukebox, en uitgerekend die werd niet gevraagd. Tja, daar red je zo’n examen niet mee hè… Gelukkig onstonden er onderling innige samenwerkingen. De één legde haar papier zo neer dat de ander fijn alles kon overpennen (inclusief haar foute antwoorden…). De begeleiders begrepen helaas niet dat samenwerking iets heel waardevols is, wat je juist zou moeten stimuleren. Mijn papier werd weggerukt en hij streepte zomaar een goed antwoord weg. Maar afijn, ik had de examens in elk geval overleefd, zij het met hier en daar wat broddelwerk.
Bijzonder
Wat maakt een Daphneweekend nou zo bijzonder naast de examens en de interessante workshop over grenzen? Het feit dat je met mensen bent die hetzelfde voelen als jij. Je voelt dingen aan bij elkaar, en herkent dingen van elkaar. Soms is een half woord genoeg om te begrijpen wat de ander bedoelt. Niemand vindt je gek. Bijzonder is ook dat je je zo nauw verbonden kunt voelen met mensen. Dat je lekker kunt geiten met elkaar, om het volgende moment weer in een diep gesprek verwikkeld te zijn over wat jij en de ander denkt en voelt. Dat je het ene moment een pak op je billen van iemand kunt krijgen, terwijl je het andere moment weer samen staat te zingen. Dat er mensen zijn die je in sommige opzichten veel beter begrijpen dan je familie ooit zal doen. En dat het dus een beetje voelt als familie.
De meidensnurkzaal
Er werd niet heel veel geslapen tijdens het weekend. Dat had twee redenen. De eerste reden was dat het te gezellig was om veel te slapen. En de tweede reden: wat kunnen die meiden snurken zeg! Lig je eindelijk uitgeput in je bed, lijkt het wel alsof je in de houtzaagfabriek ligt…
Daphnekoor
Hoewel het door het slaapgebrek, drank- en sigarettenmisbruik lastig was, is er nog even flink gerepeteerd met het Daphnekoor. Zaterdagnacht gevolgd door een fraai optreden. Als je die onschuldige engeltjes hoort en ziet zingen kun je je toch niet voorstellen dat die wel eens straf verdienen? Maar daar zal wel niet iedereen hetzelfde over denken…
De zachtgele muur
En inderdaad: al gauw bleek dat niet iedereen daar hetzelfde over dacht. Voor diegenen onder ons die tijdens het weekend niet in de gelegenheid zijn geweest om de muur van dé kamer van nabij te bekijken, kan ik na uitvoerige bestudering melden dat de muur zachtgeel was, met hier en daar een schilfertje eraf, met daaronder wit pleisterwerk. Tja, hoe zelfs kleine dingen belangrijk kunnen worden op het moment dat je je zonden staat te overdenken… Wat er verder in het kamertje is ‘besproken’ doet er niet zoveel toe, alhoewel dat voor een deel natuurlijk niet moeilijk raden is… De muren van het kamertje waren niet echt geluidsdicht… En ik had ook al niet de indruk dat Victor zijn best deed om het geluidsniveau enigszins te dempen…
Daphnesurvival
Wat begon als een gewone wandeling op zondag (om een paar mensen nog even aan hun benodigde aantal sportmomenten te helpen), eindigde in een ware survivaltocht. Okee, ik zal het eerlijk toegeven: ik had het begin van de route bedacht. En ik dacht dat we wel goed zouden uitkomen. Totdat de weg doodliep… Dit leek me het juiste moment om het vervolg van de route snel aan Victor over te dragen. Hee, waar heb je anders een begeleider voor? En ik moet zeggen, op het moment dat hij voorop ging lopen begon de ramp pas echt goed: zompige maïsvelden moesten worden getrotseerd en ware modderpoelen moesten worden overgestoken. Vanwege het survival-achtige karakter van de wandeling telde dit minstens voor twee sportmomenten.
Oeps…
Na een geweldig weekend toog iedereen weer naar huis. Helaas kwam ik er halverwege de terugreis achter dat ik wat spullen had laten liggen. En ik kwam er eigenlijk niet zelf achter, maar werd gebeld… Terug dus om de boel op te halen en daardoor duurde de terugreis uiteindelijk twee keer zo lang. Behoorlijk balen. En dan denk je dat naderhand iedereen met je meeleeft om deze dikke pech. Vergeet het maar.
t
Dit verslag is eerder gepubliceerd op de eerste Daphne Website op 30 november 2002.
Op 18 november 2007 werden alle aanwezige mannen (inclusief de kater des huizes) het huis uitgestuurd. Het was weer tijd voor de Vrouwenbijeenkomst en daar mogen uiteraard geen mannen bij aanwezig zijn, hoe graag ze dat ook zouden willen. Het praat soms toch makkelijker als er geen Dominanten zijn. Je herkent meer in wat anderen zeggen en vooral voor degenen die voor het eerst een bijeenkomst bezoeken , is het een geruststelling dat er alleen vrouwen zijn. Het voelt veiliger en vertrouwd.
Het is een beetje lastig aan te geven wat nu precies de achtergrond van de Nederlandse Daphne deelneemsters. Zelfs als je hierover in algemeenheden over gaat spreken.
Het Daphneweekend was in aantocht. We dachten dat we een ontspannen weekend tegemoet zouden gaan. Totdat we ongeveer een week van tevoren een lijst met 46!! regels kregen waar we ons gedurende het weekend aan moesten houden. Het weekend werd aangegrepen om ons om te vormen tot nette, welopgevoede dames. Die keurig alle rotzooi achter zich opruimen, beleefd zijn en er ook nog eens onberispelijk uitzien. Je zou zeggen dat dit bij voorbaat al een verloren en hopeloze zaak is. Want zo hebben we bijvoorbeeld eva, die het brutaal zijn tot kunst verheven heeft. En wat te denken van simone, die door alle puinzooi die ze altijd had, nog steeds niet weet van welk materiaal haar bureau vroeger was gemaakt, of welke kleur het had.