We kunnen niet terugkeren naar normaal, omdat het oorspronkelijke normaal het probleem is.
We can’t return to normal, because the normal what we had. was precisely the problem.
Grafitti in Hong Kong tijdens de Corona Crisis.
Er is wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de grote vraag wat vrouwen precies zoeken in een potentiële huwelijkskandidaat.
In dit onderzoek is aan vrouwen gevraagd welke eigenschap ze het meeste waarderen in mannen. Vanaf 1939 is dit onderzoek regelmatig herhaald. Daardoor is een interessant beeld in de loop van de tijd verkregen wordt.
Bijvoorbeeld in 1939 was emotionele stabiliteit en volwassenheid rijpheid de meest gewaardeerde eigenschap terwijl die eigenlijk diezelfde eigenschap in 2008 op de derde plaats staat. De eigenschap van wederzijdse aantrekkelijkheid en liefde stond in 1939 op de vijfde plaats en dat is juist de eigenschap die in 2008 voor vrouwen het belangrijkste is.
Zaken als een goed uiterlijk er mooi uitzien en gemakkelijk in de omgang waren in 1939 helemaal niet belangrijk en die zijn in tweede naar 2008 met stip gestegen. Andere eigenschappen zoals hoffelijkheid en goede gezondheid waren in 1939 nog relatief belangrijk en die zijn in 2008 een stuk minder belangrijk geworden.
In tabelvorm, zijn dit de veranderingen van 1939 tot 2008:
Bron: https://www.reddit.com/r/dataisbeautiful/comments/ffgyhd/what_women_want_over_the_years_oc/
De gegevens zijn afkomstig uit: Boxer, Christie & Noonan, Mary & Whelan, Christine. (2013). Measuring Mate Preferences: A Replication and Extension. Journal of Family Issues. 36. 163-187. 10.1177/0192513X13490404.
Dat artikel is beschikbaar voor gratis download: https://www.researchgate.net/publication/275010298_Measuring_Mate_Preferences_A_Replication_and_Extension
Hier staan een aantal vroegere berichten van eerdere versies van de Daphne website, het Daphne forum en het Daphne fotoblog.
Daarnaast komen hier berichten te staan die om de één of andere reden opmerkelijk is.
De meest recente berichten staan vooraan. Het oudste bericht staat achteraan.
We kunnen niet terugkeren naar normaal, omdat het oorspronkelijke normaal het probleem is. We kunnen niet terugkeren naar normaal, omdat het oorspronkelijke normaal het probleem is. We can’t return… Eindelijk weten we dan wat vrouwen in mannen zoeken Er is wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de grote vraag wat vrouwen precies zoeken in een potentiële huwelijkskandidaat.In dit onderzoek is aan… Vaderdag 1976 Papa en dochter: iets bijzonders Deze foto van de voorpagina van een nummer van de Panorama uit 1976 duikt regelmatig op. Een auteur met de naam W.H.Collins heeft… This is not what I wanted! But maybe it was what I needed. Dat was niet wat ik wilde maar wel wat ik nodig had. Zo kan het ook zijn… Herinneringen aan ontgroening in een sorority, want lid worden van een sorority betekent vaak op je billen krijgen, tijdens de ongroening en ook daarna. Lid worden van een sorority betekent… Op deze pagina zijn een aantal herinneringen van leden van sororities bij elkaar gebracht, waarbij het vooral gaat over de interactie tussen de big sisters (oudere jaars) en de littles… .Op deze pagine zijn een aantal algemene herinneringen van voormalige leden uit een Sorority. Sororities zijn Amerikaanse studentenverenigingen voor meisjes aan universiteiten en hogescholen. Het bijzondere is dat ze met… Show that you care. Spank on the Bare Laat zien dat het belangrijk is en geef daarom altijd billenkoek op de blote billen. We care. We are careful. Op veel… Een advies kun je naast je neerleggen “Ik geef mezelf heel goed advies, ik volg het alleen niet op“. Je weet wat er moet gebeuren maar je doet het niet…. 16 strenge regels die huidige Sorority College Girls moeten volgen Er zijn veel regels de gelden voor leden van sororities. In het verleden was de straf bij het overtreden van… Corona: we kunnen niet terugkeren naar normaal
Wat willen vrouwen nu eigenlijk?
Iets bijzonders in de Panorama
Dat is niet wat ik wilde maar wel wat ik nodig had
Herinneringen uit een Sorority: ontgroening
Herinneringen uit een Sorority: big sister en little sister
Herinneringen uit een Sorority: algemeen
Laat zien dat het belangrijk is
Het opvolgen van een goed advies
Regels voor leden van sororities
Deze foto van de voorpagina van een nummer van de Panorama uit 1976 duikt regelmatig op.
Een auteur met de naam W.H.Collins heeft hierover een aantal triviale wetenswaardigheden gepubliceerd.
De man die op de foto de rol van vader vervult. was geen professionele acteur. Het was de conciërge van het kantoorgebouw waarin de fotostudio gelokaliseerd was. De regisseur van de fotoshoot vond dat deze meneer precies de juiste vaderlijke uitstraling had waar men naar op zoek. was. De 62-jarige klusjesman was blij verrast toen het model / de actrice Bianca Varnetti binnengeleid werd. Sindsdien vertelde hij bij iedere gelegenheid het verhaal hoe deze (toenmalige) beroemdheid over de knie had gelegen. Een heel uur lang!
De actrice zelf was. achteraf niet erg blij met de gebeurtenis. Ze vond het vernederend dat ze zo lang bij de man over de knie heeft moeten liggen. Daarom heeft het uiteindelijk geleid tot het beëindigen van de samenwerking met haar agent. De gepubliceerde foto dook tijdens de rest van haar carrière steeds opnieuw op. Dat herinnerde haar aan die momenten waarbij ze over de knie lag.
We zijn natuurlijk ook enorm benieuwd naar het hoofdartikel dat destijds in de Panaroma over dit bijzondere onderwerp gestaan heeft.
Soms kunnen we bij deze foto lezen dat dit een Italiaans tijdschrift zou zijn. Wij weten wel beter.
This is not what I wanted! But maybe it was what I needed.
Dat was niet wat ik wilde maar wel wat ik nodig had.
Zo kan het ook zijn als je terecht een stevig pak op je blote billen krijgt waar je geen zin in had.
Maar wat je wel nodig had.
Herinneringen aan ontgroening in een sorority, want lid worden van een sorority betekent vaak op je billen krijgen, tijdens de ongroening en ook daarna.
Karen was in 1972 lid van een sorority. Ze vertelde dat het totaal geen geheim was dat de studentes die lid werden van een sorority met de paddle op hun billen kregen. Heel vaak en heel hard. Iedereen die lid werd wist dat ook en ging er vanuit dat het zou gebeuren. Lid worden van een sorority betekende gewoon op je billen krijgen.
“Je kunt jezelf onmogelijk een sorority sister noemen als je nooit je billen in vuur en vlam hebt gekregen.”
Vaak werd door grappen zoals het op het laatste moment veranderen van de vergadertijden en het veranderen van regels en dergelijke een rechtvaardiging gemaakt voor een “Paddle Parade”.
Dat was het moment waarop de nieuwe leden op hun tanden moesten bijten en hun billen bloot moesten maken. Eén voor één moesten ze dan naar voren komen en krom gaan staan. Om de beurt gaven de big sisters haar dan met de paddle tot de billen vuurrood waren. Daarna werd het volgende aanstaande lid geroepen en gebeurde hetzelfde. Uiteindelijk smeekte elk nieuw lid om genade.
Karen vertelde ook dat ze nooit seks had gehad met haar grote zus of met een van de Frat-jongens.
Deze herinneringen hebben op 12 en op 15 februari 2020 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
De anekdote werd gevonden bij Quora en betreft een studentenvereniging uit de jaren zeventig.
‘Als nieuwe leden werden we geacht de tuin van het huis te wieden en de gazons te maaien, maar het was heet en we hadden wat poen bij elkaar gelegd om een jongen die lid was een studentenvereniging het te laten doen en hem wat te kunnen geven. De pledge mistress en het hele verdomde standards committee waren zo boos op ons (niet in het minst wegens het praten met een mannelijke student, wat verboten was), maar vooral ook omdat we een jongen uit een studentenvereniging binnen hadden gelaten en omdat we een taak hadden overgeslagen.
We stonden allemaal in de rij gaan staan, voorover buigen en we kregen met de paddle. Daarna moesten we onder onze taille alle kleren uit doen en kregen we weer met de paddle, maar nu op onze blote billen. Het was niet echt in het openbaar, maar het was maar een stap verwijderd van de hoofdstraat. Het er waren dus niet alleen maar rode billen te zien, maar ook rode hoofden. We moesten daarna het gras maaien terwijl we vanaf de taille nog naakt waren. Er was maar één maaier. Dus zeven van ons moesten met het met een schaar in de hand op hun knieën doen. ‘
Deze herinnering heeft op 20 november 2019 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Voor iedereen was duidelijk dat je als nieuw lid van een sorority van je big sister op je billen ging krijgen. Ook al was je zelf een stuk steviger en groter, je kreeg gewoon met de paddle op je blote billen.
“Ik ging rond 1987 naar de universiteit en was me zeer bewust van de paddle praktijken die plaatsvonden tijdens het ontgroenen.
Ik was een oorgetuige van een paddling toen ik mijn vriendin ging bezoeken. Voordat ik klopte hoorde ik dat mijn vriendin bezig was om een harde bestraffing uit te delen en vervolgens het onmiskenbare geluid van de paddle die op billen terecht kwam. Ik klopte niet. Ik wachtte buiten haar deur tot de sessie voorbij was. De twee eerstejaars meisjes liepen naar buiten en zagen me daar zitten.
Ik vond het amusant hoeveel langer en groter ze waren dan mijn vriendin. Ik zou er veel voor over hebben gehad om te zien hoe dat dit kleine meisje met zo’n autoriteit de paddle zwaait en veel grotere meiden op hun billen geeft. In een poging om geen perv te lijken, vertelde ik niet waar ik de afgelopen 15 minuten naar had geluisterd.”
Sommige sororities kwamen keer op keer in het nieuws omdat leden met de paddle kregen. De kwestie was dan meestal dat het buitensporig veel en buitensporig hard gebeurde. Als een meisje naar het ziekenhuis toe moest omdat ze op haar billen had gekregen kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn.
“Ontgroening was heel gewoon en werd geaccepteerd waar ik naar de universiteit ging. Er was een sorority die echt berucht was om lijfstraffen. Ze stonden bekend als zeer ruige meisjes, helemaal niet schattig of vrouwelijk.
Ze werden uiteindelijk op het matje geroepen voor hun initiatiepraktijken. Er waren verslagen van meisjes die over de knie en met haarborstels en linialen op hun billen kregen. Meisjes beweerden dat ze op hun billen gestraft waren met broekriemen, takjes en paddles. Studentes presenteerden hun gekneusde billen als bewijs.
Ik keur het zeker niet goed als er zonder instemming straf op de billen gegeven wordt. Maar als spanko kon ik niet anders dan de verhalen erg opwindend vinden. “
Een onderdeel van de ontgroening was ook om de meisjes eraan te laten wennen dat ze later op hun billen konden krijgen en uittesten of ze dat aankonden.
“We hadden een eerstejaars initiatie waarbij uiteindelijke alle eerstejaars studentes op hun handen en knieën tussen de benen van de ouderejaars moest kruipen die met een paddle op onze billen sloegen totdat we allemaal huilden. We hebben het allemaal overleefd en keken er alleen naar uit wanneer we onze eigen oogst van eerstejaars zouden hebben.
Stel je voor wat een opwinding dat vandaag zou veroorzaken.”
Deze herinnering heeft op 19 juli 2013 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Bij de meeste sororities werd er bij de kennismakingsperiode al stevig op de billen geslagen. Iedereen die dit niet wilde meemaken kon uiteraard afhaken. Het zorgde er ook voor dat er een sterke band tussen de nieuwe leden ontstond. Het was vooral ook een goede voorbereiding op wat nog komen ging.
Een studente die in de jaren negentig lid was van een sorority vraagt zich af waarom het zo’n gedoe is over billenkoek bij sororities.
“Het gebeurde gewoon en soms op een manier die ervoor zorgt dat de gemiddelde BDSM-club er tam uitziet. Het kan onduidelijk zijn of er nu wel of geen instemming is gegeven. Maar bij het laatste woord is altijd bij het meisje. Zij kan de keuze maken.”
“Ik sloot me in de jaren negentig aan bij mijn studentenclub en wist niet echt waar ik aan begon. Tijdens de eerste kennismakingsperiode werden we in het doucheblok van de sportschool gebracht en moest we ons helemaal naakt uitkleden – koud afgespoten – en toen moesten we voorovergebogen om te worden opgewarmd met paddels. Er waren veel tranen en heel veel rode billen. Geloof me, ik zou niet meedoen als ik het had geweten – maar ik ben erg blij dat ik dat gedaan heb. Dat is het punt – mijn sisters haalden me uit mijn comfortzone en hoewel ik het zwaar had, was het het eerste echte avontuur van mijn leven.
Het was soms sadistisch (ik geeft dat toe omdat ik een enthousiaste spanker was toen mijn tijd kwam). Soms was het seksueel (ik geloof de ontkenningen niet die ik daarover las). Het bouwt sterke karakters en daarboven was het vooral leuk.”
Meiden die het hebben meegemaakt kunnen het weten. Als je met elkaar in een situatie bent waarbij je op je billen kunt krijgen, schept dat een enorme band. Het zorgt voor veel nabijheid, ook al doet het even zeer op het moment dat het echt gebeurt.
“We hadden veel zinloze regels waarbij het onmogelijk was om geen behoorlijk zware ontgroening te krijgen. Ik had een fantastische big sister maar ze profiteerde volledig van mijn pogingen om de huishoudelijke karweitjes en regels te ontduiken. Ze gaf me met de paddle op mijn blote billen tot ze rood en rauw waren met blauwe plekken en blaren. Ik heb echt gesmeekt en gehuild – wowie – maar ik heb haar nooit gehaat of kwalijk genomen. Het was niet allemaal wreed (eigenlijk nooit), maar de psychologische achtbaan maakte me sterker en uiteindelijk seksueel bewuster. Dat wil niet zeggen dat ik af en toe een behoorlijk zere billen had – ik stond een keer achter in de collegezaal na een pak slaag omdat ik echt niet kon gaan zitten.
Ik zou meer kunnen zeggen, maar je voelt je nooit zo dicht bij iemand als je naast iemand voorovergebogen bent en samen een pak op je blote billen krijgt. Of dat je over de knie van je big sister en op je billen krijgt, of dat je jouw little over de knie legt en op haar billen geeft.
Ik weet dat dit nogal tegenstrijdig klinkt, maar meestal werd het gespeeld voor de lol terwijl iedereen haar rol speelde. Sommige waren er meer mee bezig dan andere, dus mijn ervaring was misschien harder dan sommige anderen. Misschien vooral omdat ik goed billenkoek kon verdragen en altijd het laatste woord wilde hebben.”
Deze herinnering heeft op 19 juli 2019 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Een verhaal van Cindy, die in 2015 samen met zes andere nieuwe leden ingewijd wordt als lid van een sorority en daarbij hard met de paddle op haar natte en blote billen krijgt.
De initiatie-avond was op een vrijdagavond. We wisten dat we een beetje met de paddle op onze billen zouden krijgen. Het was geen geheim dat alle eerstejaars aan de beurt zouden komen en met de paddle op hun billen zouden krijgen. De hele week werden er opmerkingen gemaakt hoe veel pijn het zou doen op de achterwerken van die arme meisjes. Wij dachten dat het allemaal vooral bedoeld was om ons bang te maken.
We hadden met zeven meisjes tegelijk onze initiatie-avond. We werden voor die inwijding naar het huis gebracht van één van de ouderejaars leden van de sorority. Dat was een soort landhuis. Haar familie is heel rijk. Ze hebben een binnen- en buitenzwembad. Ik was nog nooit in een huis geweest dat zo groot was.
Eerst hadden we ontmoeting met de moeder van de ouderejaars studente. Ze wist waarom we daar waren. Ze liet ons met daarna rust en we gingen naar het overdekte zwembad.
We moesten al onze kleren uitdoen en naakt aan de rand van het zwembad staan met uitzicht op het water. Daarna moesten we voorover buigen en onze tenen aanraken. Om de beurt werden we heel hard met de paddle op onze billen geslagen en we tuimelden daardoor voorover in het zwembad. We moesten naar de andere kant zwemmen het zwembad, uit het zwembad komen en weer de positie aannemen en onze billen uitsteken voor nog een mep en nog een keer naar de andere kant van het zwembad zwemmen. We moesten elk 10 baantjes trekken in het zwembad. Die paddles brandden als vuur op een natte kont. Mijn kont deed zo erg pijn. Het waren 10 echt harde klappen.
Toen het klaar was waren alle zeven rond aan het huppelen en we probeerden door te wrijven de pijn uit onze billen te krijgen. De billen van alle meisjes waren kersenrood. Ik had twee weken lang donkere en blauwe plekken op mijn kont.
Dit was in 2015 en ook toen kregen veel eerstejaars studentes op sororities nog steeds met de paddle.
Deze herinnering heeft op 30 april 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Op deze pagina zijn een aantal herinneringen van leden van sororities bij elkaar gebracht, waarbij het vooral gaat over de interactie tussen de big sisters (oudere jaars) en de littles (eerstejaars) studentes.
Ook tegenwoordig zijn er nog genoeg sororities waar straf op de billen de gangbare disciplinaire methode is. Het gaat dan niet om een paar klapjes. Vaak is het gewoon op de blote billen en gaat het gepaard met huilen. Het is voor de meisjes echter geen belemmering om lid te willen zijn van zo’n sorority.
Courtney, een meisje die een paar jaar geleden lid was van een sorority, vertelde dat afgelopen vrijdagavond een tweedejaar studente, een little sister, hard op haar billen heeft gekregen. Het gebeurde in de beslotenheid van de kamer van haar big sister. De deur was dicht maar ze kreeg er goed van langs. Het gehuil van de studente die op haar billen kreeg kon je op de gang horen.
Deze herinnering heeft op 12 februari 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Onder het motto dat het is goed om te horen dat oude tradities langzaam verdwijnen, deed het bovenstaande verhaal van Courtney een ander ex-sorority studente denken aan iets soortgelijks.
“Het was een keer dat haar little een vriendje kreeg die ik niet leuk vond. Ik heb haar laten beloven hem de rest van het semester (dat was slechts drie weken) niet te zien en zich op haar werkstuk te concentreren.
Ik kwam er al snel achter dat ze hem ontmoette en niet alleen in het weekend. Ze had erover gelogen en in werkelijkheid sliep ze met hem en ze hadden ook onbeschermde seks.
Na een serieuze discussie was ze het erover eens dat ze straf verdiende. Ik had haar alleen in haar trui en haar witte sokjes (zo schattig) over een paar kussens aan het einde van haar bed voorover laten buiten.
Ik heb haar bijna eindeloos lang met een paddle op haar billen gegeven. Lang voordat ik bij klaar was, huilde ze. Daarna lang in de hoek en dat vond ze ook zeker niet leuk.”
Deze herinnering heeft op 12 februari 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Bobbi J vertelde dat ze lid werd van een sorority in de jaren negentig.
Ze vertelde dat ze stennis maakte over de hell night en dat waardeerde haar big sister niet. Ze pakte een paddle en vertelde dat Bobbi 10 swats ging krijgen. Ze deed daarbij de belofte dat het de hardste klappen waren die ze ooit zou krijgen.
“Ik moest voorover buigen om de klappen op haar onderbroek in ontvangst te nemen. Het lukte niet om voorovergebogen te blijven. Dus kreeg ik te horen dat als ik nog een keer overeind zou komen, dat ze alle 10 nogmaals zou geven maar dan op de blote billen.
Bij nummer 6 kwam ik inderdaad nogmaals omhoog dus kreeg ik alle 10 nogmaals op de blote billen.Maar oefening helpt hierbij.
Toen ik zelf een eerstejaarslid toegewezen kreeg heb ik haar vanaf de eerste dag gezegd dat ze van mij met de paddle op haar billen zou krijgen. Ze deed er eigenlijk best schattig over en zei gewoon oké.
Daarna daarna gaf ik haar ongeveer elke week met de paddle op haar blote billen. We bleven goede vrienden en we hebben nog steeds contact. Persoonlijk denk ik dat je met de paddle sterke karakters en vriendschappen opbouwt.”
Deze herinnering heeft op 12 september 2018 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Als je bij een sorority zat dan kon je met de paddle op je billen krijgen. Dat was niet gewoon en ook niet bijzonder, het was gewoon een feit. Dat is waarschijnlijk nog steeds zo, maar nu is het meer verstopt en ondergronds.
Het zal ongetwijfeld uitmaken of het om een sorority in een relatief liberale staat is, zoals California, of om een conservatieve staat, zoals Arkansas, Alabama of Texas.
Een studente die in de jaren negentig lid was van een sorority geeft nog een paar voorbeelden.
Ik stopte ooit mijn was in mijn kledingkast, zodat het leek alsof ik alles had opgeruimd. Mijn big sister liet me in mijn blote billen over het bed buigen. Met de deur open gaf ze me met de paddle terwijl twee andere meiden toekeken. Twee andere zussen keken in de gang belangstellend toe terwijl ik over het bed gebogen met mijn billen naar de open deur met de paddle kreeg. Ik moest heel vriendelijk of de deur alsjeblieft dicht mocht en erin toestemmen dat als ze dat deed, het pak slaag helemaal opnieuw zou beginnen.
Daarna moest ik naar mijn was en die van haar doen gekleed in een overhemd dat mijn rode billen nauwelijks bedekte. Onnodig te zeggen dat ik tot middernacht wachtte voordat ik de was deed.
Sommige big sisters geven er de voorkeur aan om niet altijd de paddle te gebruiken. Als een eerstejaarsstudente waar zij verantwoordelijk voor waren een overtreding had begaan, leggen ze de meisjes over de knie om ze op de klassieke manier een pak op de billen te geven.
“Een andere keer gingen mijn big sister en ikzelf op bezoek bij een andere big /little. Toen we daar kwamen lag de eerstejaars over de knie en ze kreeg echt een stevig pak slaag op haar blote billen alsof ze een tiener was die tot de orde geroepen moest worden. Ze nam er ook echt de tijd.”
Soms was de ontgroening niet meer dan een paar vrolijke tikjes over de kleding.
“Er was wel een Hell Week. Zo werd het genoemd, hoewel dat meer traditie bleek te zijn dan dat feitelijk erg was. Er was een striptease op de eerste zondagavond en daarna werden we ‘beoordeeld’ op ons figuur en kregen we een cijfer van 1 tot 10. Het was vernederend en ontworpen om ons op scherp te zetten voor wat voor de rest standaardweek bleek te zijn. De echte ontgroening kwam de volgende vrijdag van de hell week (dus dat was Hell Night, maar dat we wisten het niet) er waren veel paddles, er gebeurde veel dingen … Ik denk dat ik niet in details zou moeten treden.
Zaterdag dachten we dat we voor de sisters een toneelact moesten doen – zingen of stand-up - maar het was maar een grapje en het hele gebeuren werd een feest. Sommigen kregen een paar tikken met de paddle over kleding en een reeks uitbundige toezeggingen voor een laatste symbolische ontgroening – maar het was in feite een anticlimax.
Maar onze sorority kreeg je met de paddle en dat gebeurde niet alleen bij de nieuwe leden – allerlei soorten stunts eindigden ook daarna met de paddle op de billen. Ik kreeg twee keer van mijn big sister op mijn billen wegens gek doen, zelfs nadat ik officieel verloofd was. Daarnaast waren er ook allerlei privé zaken die zo afgehandeld werden. Ik denk niet dat onze sorority heel gewoon was, maar ook niet heel uniek. Het geheel is nu gewoon meer ondergronds verstopt dan in het verleden het geval was.”
Deze herinnering heeft op 23 juli 2019 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
.Op deze pagine zijn een aantal algemene herinneringen van voormalige leden uit een Sorority. Sororities zijn Amerikaanse studentenverenigingen voor meisjes aan universiteiten en hogescholen. Het bijzondere is dat ze met de paddle op hun billen krijgen zodra ze dat verdiend hebben.
Binnen sororities waren paddles niet voor de sier bedoeld. Ze hadden maar één doel, en dat was om de meiden ermee op hun billen te geven.
“Vroeger (halverwege de jaren zeventig voor mij) werden die grote paddles inderdaad gebruikt om de achterwerken van meisje te verwarmen. Ik weet dat uit eigen ervaring.
Tijdens mijn vier jaar in een Sorority house van een grote universiteit in het Midwesten, zwaaide ik allebei met de paddle en stond ik ook aan de ontvangende kant.
Iemand vroeg hoe dat was. In werkelijkheid was het erg leuk. Er was overal veel lol en plezier. Ik weet zeker dat daarom de meisjes op de foto’s uit die tijd plezier hadden en lachten. Ik weet dat er verhalen waren waarin het leek als er vooral allemaal beklemmende regels waren, maar zo was het helemaal niet. Er waren ook geen jongens in de buurt.Deed het pijn om met de paddle te krijgen? Ja, natuurlijk deed het dat. Maar het was een ervaring die ik koester. “
De paddle werd niet alleen tijdens de ontgroening gebruikt maar ook bij alle overtredingen daarna. Ook in 2004 was het helemaal geen uitzondering. In sommige sororities krijgen de meiden daarbij altijd op hun blote billen. Dat vinden ze niet fijn omdat ze vaak moeten huilen als ze op hun blote billen krijgen, maar het accepteren het wel als iets dat erbij hoort.
Lily, een vormalig lid van een sorority, vertelt het volgende:
“Ik werd in 2004 lid van een sorority, in feite op aanraden van mijn moeder. Mijn moeder en tante hadden allebei genoten van hun tijd bij het sorority, respectievelijk in de jaren tachtig en zeventig.
Ze waarschuwden me allebei dat ik waarschijnlijk vaak met de paddle zal krijgen. Mijn tante zei zelfs dat ik mocht verwachten dat ik tijdens mijn eerste semester niet kon gaan zitten.
Een beetje naief dacht ik dat het wel een beetje mee zou vallen om met de paddle te krijgen. Ook dacht ik dat zelfs als ze niet overdreven, het waarschijnlijk nu niet meer zou gebeuren.
De paddle werd vanaf de eerste dag gebruikt
Ik had het volledig mis. Vanaf het allereerste begin kreeg ik te horen dat in onze sorority de paddle werd gebruikt en altijd hard. Ik kreeg ook te horen dat ik er niet over moest praten omdat de leidsters van het sorority en ik citeer ‘er prikkelbaar en mierenneukerig over deden’.
Drie van ons zouden al vroeg de clubregels van de sorority moeten leren en we hadden een middag gekregen om dat te doen. We raakten nogal afgeleid en hingen in een van de meisjeskamers om te roken en koffie te drinken – over het algemeen hadden we gewoon lol.
Vervolgens brachten de leidster van de introductiecommissie en een andere senior een onaangekondigd bezoek terwijl ze paddles bij zich hadden.
We hadden onze broek en slipje uitdoen en voorover laten buigen. Ik kreeg 10 harde swats op mijn blote billen. Ik was bijna aan het huilen. Een meisje, Julie, reageerde uit de hoogte en kreeg 10 extra zonder enige discussie. Tegen de tijd dat ze met haar klaar waren, brulde ze als een klein kind.
Ik kon de rest van die dag niet zo goed gaan zitten (reken maar dat ik de regels geleerd heb). Ik heb geen idee hoe Julie het aan kon.
Met de paddle op de blote billen krijgen waren een groot deel van het studentenleven als eerste jaars student maar ook daarna. Ik kreeg niet alleen klappen maar ik gaf ze ook.
Mijn moeder en tante vonden het hilarisch. Voor mij was het een haat-liefde verhouding, maar ik denk dat als ik eerlijk ben, het me een beetje een spanko heeft gemaakt.”
Deze herinnering heeft op 26 september 2018 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Een paar herinneringen van een studente die in de jaren 90 lid was van een sorority. Officieel en naar buiten toe werd de paddle niet gebruikt. In werkelijkheid gebeurde dat absoluut. Ook hier kregen de meisjes de paddle in principe altijd op hun blote billen.
“Het kwam zeker voor je bij het douchen kon zien dat meiden rode billen hadden. Soms werd op haar billen met een permanente stift de plaats van het te raken doel getekend.
Er waren ‘outdoor pantie parades’. Bij de langzaamste meisjes werd dan de onderbroek in beslag genomen.
In je blote billen met je gezicht naar de muur staan tot je met de paddle zou krijgen.
Op je bed moeten zitten wachten met je slipje naar beneden totdat de ‘big sister‘ zus het meest gênante moment koos om me met de paddle te geven.
De laatste twee vonden meestal in beslotenheid plaats, maar ik heb dat wel zien gebeuren of ik heb zelf meiden met de paddle gegeven waarbij anderen de getuigen waren. Meestal waren de hoofden zeker zo rood als de billen.
Meestal werd er vooral gelachen, maar de paddles zorgden ook heel wat rode en blauwe plekken op de billen. De meeste meisjes moesten op een gegeven moment wel huilen en ik deed altijd enorm mijn best om dat voor elkaar te krijgen.”
Deze herinnering heeft op 4 februari 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Een ander voormalig lid van een sorority vertelde dat de paddle een onderdeel was van de ontgroening maar ook de normale manier om straf te krijgen. Zelf kreeg ze op deze manier straf als ze iets verpest had. Eigenlijk vond ze dat prima, omdat het volgens haar voor alle meiden goed is om van tijd tot tijd een lesje te leren.
“De paddle werd zowel in de kennismakingsperiode op de hell night als voor discipline gebruikt werd.
De discipline-kant ervan was meestal onofficieel . Ik kreeg zelf een goed pak op mijn billen van mijn Big Sister als ik iets verpest had. Ik gebruikte de paddle zeker bij mijn Little wanneer ik vond dat ze het nodig had.
Uiteraard gaf ik er de voorkeur aan om het uit te delen dan om het te krijgen. Bij iedere gelegenheid die zich voordeed gaf ik billenkoek. Mijn Little was het grootste deel van haar kennismakingsperiode niet in staat om te gaan zitten en ook na die tijd handelde ik nog wat dingen op die manier met haar af.
Dat gezegd hebbende, mis ik het nogal. Het is voor een meisje van alle leeftijden goed om af en toe een aanpassing van de houding te krijgen.”
Deze herinnering heeft op 11 februari 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Volgens een meisje die lid was in van sorority in de jaren negentig ging het bij de meisjes veel verder en veel harder dan bij de jongens als het om de paddle gaat. Ze was lid van een heel gewoon sorority maar alle meiden kregen de billenkoek altijd op hun blote billen. Daar werd bij de open dagen / Rush Days ook helemaal niet geheimzinnig over gedaan. In de gesprekken die je dan kon voeren met de ouderejaars-studentes die lid waren werd je echt wel vertelt dat de paddle niet alleen een symbool was maar ook een realiteit. Alle leden moeten zich houden aan de huisregels. Je werd ook geacht voldoende tijd aan je studie te besteden en goede studieresultaten te halen. Meisjes die dat niet doen krijgen met de paddle, gewoon zoals het hoort, dus op de blote billen.
Die ouderejaars vertelden daar blij over. Logisch misschien, omdat zij straks de big sister zouden worden. De meiden die lid wilden worden, the pledges, dachten dat het wel mee zou vallen. Bovendien hadden de meesten geen enkel idee wat het is om met een paddle op de blote billen te krijgen. Ze hadden nog nooit met een paddle gekregen, niet thuis en niet op school en al helemaal niet direct op de blote billen. Op het moment dat het dan zover is en je krijgt keihard met de paddle op je blote billen, is dat echt een nieuwe gewaarwording. Ook voor dit meisje was alles nieuw.
“Mijn eerste en echte kennismaking met de paddle op mijn billen was nadat ik lid van de sorority geworden was. Het kwam niet zo vaak voor dat ze in de hoek moest staan. Wel met haar gezicht tegen de muur en dat is ongeveer hetzelfde. In haar ervaring was het vooral dat de paddle altijd op de blote billen was.
Ons sorority-huis was redelijk gemiddeld – niet zo ruw als sommige – maar het was vooral allemaal leuk. Sommige sororities gebruikten de paddle niet, althans, dat dacht ik. Maar wie weet het in werkelijkheid was?”
Voor alle leden was het volkomen duidelijk: als je lid bent van een sorority zwijg je over wat er binnen de muren gebeurt. Dat was iets wat je alleen met je ‘sorority sisters’ en de ‘house parents’ deelde. Die zwijgplicht bleef onverminderd van kracht nadat je met je studie klaar was.
Het verbaast haar niet dat de leden van sororities hierover zelden praten – zij had jaren na haar universiteitsstudie ook terughoudendheid om erover te praten. Ze was ervan overtuigd dat de leden van de sorority haar zouden vinden als ze niet discreet was en daar van alles van zouden vinden en misschien ook wel van alles zouden kunnen doen.
“Geloof me, een paar meisjes kregen een zware ontgroening te verduren omdat ze op de universiteit spraken over dingen waarover ze niet hadden moeten spreken.
Ik was eigenlijk een spanko voordat ik bij de sorority kwam, maar ik dacht eigenlijk dat ze niet echt nog steeds de paddle gebruikten. Toch had ze ik er gemengde gevoelens over, vooral omdat ze vooral hetero ben en haar fantasieën meestal betrekking hebben op Charlie Hunnam. ?
Als ik eerlijk ben, raakte ik soms erg opgewonden als ik op mijn billen kreeg, wat me destijds in de war bracht.”
Deze herinnering heeft op 2 mei 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Anthea vertelt dat ze al die herinneringen over het gebruik van de paddle in vroegere sororities heel interessant vindt.
“Ik heb er door de jaren heen veel over gehoord. Het lijkt alsof ik het allemaal gemist heb. Maar dat is toch niet helemaal waar. Tijd om wat herinneringen op te halen.
Halverwege de jaren zeventig zat ik in een sorority in Californië. Ontgroening stelde niet zoveel voor. Het waren vooral speurtochten, het schoonmaken van de WC, dat soort dingen. Geen paddles, geen meppen op de billen. Mijn sorority was dezelfde waar mijn tante Joan in de jaren vijftig lid van was. Er waren dus allemaal verhalen van vroeger en ze zei altijd dat het lidmaatschap van de sorority snel de kreukels in mijn gedrag zou gladstrijken, zoals ze het uitdrukte.”
In de jaren vijftig moesten de meisjes zich onberispelijk gedragen. Bij overtredingen volgde er altijd straf op de billen en uiteindelijk gingen daarbij de billen ook bloot. Anthea vertelde over haar tante:
“Ik denk dat ze teleurgesteld was toen ze hoorde dat ik dat niet met de paddle had gekregen. Ze vertelde dat ze in haar kennismakingstijd te allen tijde onberispelijk moesten kleden. Dat betekende witte handschoenen. Op zaterdagavond moest ze om tien uur binnen zijn. Ze konden ook helemaal niet met jongens uitgaan en het was een groot probleem als dit werd gemeld of gezien.
Meisjes die laat thuis kwamen, werden opgewacht door de dienstdoende ouderejaars met grote paddles. Ze werden verzameld in de achterkamer en moesten daar met een gezicht naar de muur wachten. Alle laatkomers, meisjes die verkeerd gekleed waren en andere overtreders van de regels moesten zo wachten tot iedereen terug was en dan was het moment gekomen om billenkoek te geven.
Er waren verschillende manieren om dat te doen, heb ik wel begrepen. Maar altijd eindigden dat met op zijn minst met meppen op de blote billen. Mijn tante zei dat daders meestal voor elke aanwezige dienstdoende ouderejaars krom moesten staan en dan eerst drie meppen op hun rok kregen, daarna drie meppen drie meppen op hun onderbroek en dan drie op hun blote billen. Daarna nog drie terwijl ze zich aankleedden.
Deze swats werden altijd op volle kracht gegeven en de meeste meisjes waren in tranen tegen de tijd dat ze klaar waren.
Mijn tante zei ook at er op andere momenten swats waren, maar daar ging ze verder niet op in. Ik zeg ‘meestal’ omdat dit me bij mijn verhaal brengt.”
“Tante Joan nodigde mij en Terri, mijn Big Sister, in een zomer uit bij haar huis aan het meer en natuurlijk hoorden we alle verhalen van vroeger uit de sorority. Het was beschamend maar best sappig om dat allemaal te horen. Mijn tante was veel opener met die andere big sister daar. Om het nog erger te maken, zei ze dingen als: “jammer dat je Anthea niet op haar billen kunt geven” of erger nog, “als ze uit de pas loopt, kun je mijn paddle lenen.”
Op een dag tijdens die vakantie had ik afgesproken met Terri om te winkelen in de stad en koffie te drinken. Maar ik kwam een jongen tegen en zonder Terri te vertellen kwam ik niet opdagen. Ik kwam eigenlijk pas echt laat thuis en zelfs tante Joan was pissig.
Toen ze de volgende dag het hele verhaal had gehoord, was tante Joan echt kwaad, ik bedoel pislink. Ik was na middernacht uit geweest met een jongen die ik nauwelijks kende en ik moest me schamen voor hoe ik Terri had behandeld.
Op dat moment haalde tante Joan haar oude sorority-paddle tevoorschijn en overhandigde die aan Terri en gaf haar ‘volledige toestemming om hem te gebruiken’. Ze zei ook dat als Terri dat niet deed, ik ofwel met de paddle van haar zou krijgen of twee weken huisarrest kreeg met de betreurenswaardige impact die dit zou hebben op Terri’s vakantie.
19 is niet te oud om op de blote billen te krijgen
Mijn tante had me wel op mijn billen gegeven toen ik jonger was, maar mijn ouders niet echt. Omdat ik bijna 19 was, dacht ik dat het nu achter me lag. Maar ik wilde geen huisarrest krijgen worden en Terri’s vakantie bederven en bovendien was ik nogal nieuwsgierig. Dus stemde ik ermee in om swats van Terri te krijgen.
Ik denk dat Terri ook nieuwsgierig was en ik weet dat ze wat tips van tante Joan heeft gekregen, want nadat ik erover had gepraat, moest ik direct naar de schuur en mijn korte broek en slipje uitdoen. Daarna nogal zelfbewust gekleed in alleen mijn sneakers en gele topje, moest ik over wat zakken met voer voorover buiten en mijn achterwerk goed omhoog steken.
Terri gaf me langzaam 18 slagen op de blote billen. Heel hard en ze waren erg moeilijk om in ontvangst te nemen. Ik schreeuwde het uit van de eerste tot de laatste klap en tegen het einde stond mijn kont in brand en brulde ik als een kind. Maar ik bewonderde Terri omdat ze ermee doorging en toen het klaar was we gaven elkaar een hand. Nog gemener dan dat was dat tante Joan nadat ik uitgehuild was suggereerde dat ik naar de hoek werd gestuurd terwijl ze koffie dronken. Ik voelde me ongeveer drie jaar oud. Dat is nog eens een beschamende positie.
Het is een zomer die ik niet snel zal vergeten en het heeft mijn relatie met tante Joan en Terri voor altijd veranderd. Je kunt er zeker van zijn dat ze haar macht over mij volledig heeft benut tot ze afstudeerde.”
Deze herinnering heeft op 5 maart 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Een paar dagen later voegde Anthea daaraan toe:
“Het was nu zo lang geleden. Ik denk dat de paddle in de jaren 70 en 80 uit de mode raakte, maar misschien wat terug is gekomen. Ik ben nu achter in de vijftig, maar ik hoor dat er nog steeds wel dingen gebeuren.
In feite kreeg ik een jaar na dit incident nog van mijn tante met de paddle. Dat was zo hard dat Terri’s inspanningen er die dag zachtaardig uitzagen. Maar ik verdiende het helemaal. Goed erover.
Terri heeft me vaker met de paddle gegeven, meer dan eens, meestal niet zo erg als die zomer. Maar er waren een paar incidenten die dichtbij kwamen. Ik denk er nu met veel genoegen aan terug, maar het was destijds erg gênant, om niet te zeggen heel pijnlijk.”
Deze herinnering heeft op 11 maart 2015 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Een dame, AnnaJK, vertelde dat een paar jaar geleden (dat zal dan rond 2015 – 2017 geweest zijn haar stiefdochter Kate op een sorority zat. Ze was er zelf niet zo’n voorstander van maar de natuurlijk moeder hield daar wel veel van. De vertelt:
“Na haar eerste semester bracht ze een paar dagen een vriendin mee naar huis. ik wist dat ze in dezelfde sorority zat en een ouder meisje was. Ik kende toen de ins en outs van deze dingen nog niet.
Ik kwam terug van winkelen en hoorde iets van boven en realiseerde me dat het de kamer van mijn dochter was. Omdat ik dacht dat ze weg waren, ging ik naar binnen. Ik zag dat Kate zich voorover gebogen had met haar blote billen omhoog zodat het andere meisje (ik ben haar naam vergeten) haar met de paddle kon geven.
Kate’s billen waren helemaal rood en pijnlijk (en haar gezicht ook).
Ik wist niet wat ik moest zeggen, maar het sorority meisje deed helemaal cool en normaal en vertelde me dat ze mijn dochter een lesje leerde. Enigszins verbijsterd en beschaamd liet ik het ook maar daarbij en ging weg.
Later vroeg ik Kate of dat een gewoon iets was en na veel aandringen en ontwijken kreeg ik te horen dat het gewoon iets was dat bij het sorority hoorde, heel normaal was en dat het de hele tijd gebeurde.
Het was allemaal erg fascinerend. Ik werd ook wel opgewonden van het fantaseren over aan billenkoek en ik had er zeer gemengde gevoelens over.
Ik wou dat ik die vriendin er meer over had gevraagd.”
Deze herinnering heeft op 9 september 2019 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Een dame (“J”) vertelt over haar ervaringen in een sorority. Billenkoek hoorde erbij en was de norm, zowel bij de ontgroening als voor straf. In haar sorority kregen de studenten bijna altijd op hun blote billen.
Billenkoek krijgen was ook allemaal niet zo verrassend of erg speciaal.
Als je als studente niet de kans wilde lopen dat je op je billen kon krijgen, ging je niet bij een sorority. Als je wel lid van een sorority, wist je dat de paddle erbij hoorde. Straf op de billen krijgen was voor de meesten ook niet veel anders dan hoe het op de High School ging. En hoe het voor de meesten thuis was.
“Ik zat op de universiteit aan het eind van de jaren zestig en begin jaren zeventig, waar ik me bij een sorority aansloot. In die tijd was het de norm dat je met de paddle op je billen kreeg en voor zover ik weet is dat nog steeds zo. Het enige verschil is nu dat deze grote Amerikaanse traditie steeds meer ondergronds wordt gedreven. Dat is niet alleen ongezond, maar door wat ik hoor zijn sommige van deze praktijken enorm seksueel gemaakt en tegenwoordig doen jonge vrouwen (en mannen) dingen waarvan we nooit hadden durven dromen dat ze zouden doen.
Ondanks beweringen van het tegendeel, voor straf op de billen krijgen was een belangrijk onderdeel van het clubregime van sororities. In onze afdeling werden korte zware paddles gebruikt die echt ontworpen waren om pijn te doen. Er is dan geen verschil hoe dit in de 1940s, de 50s of in mijn tijd gebeurde.”
Bij feesten ging het er meestal lichtvoetig aan toe. De paddle werd meestal over de kleding gegeven en het was vooral onschuldig bedoeld.
“Bij onze sorority werd billenkoek met de paddle gegeven als straf voor alle leden en alle overtredingen en voor ontgroening. Het was vaak moeilijk te zeggen waar het ene ophield en het andere begon.
Aan het ene uiteinde hadden we de paddle feesten, die meestal lichtvoetig en grappig waren en de paddle meestal over kleding werd gegeven. Dit omvatte ook gezamenlijke initiatie ceremonies van sororoties en fraternaties. Aan de andere kant waren er formele ‘rechtbanken’ waar meisjes zichzelf moesten verantwoorden voor grotere inbreuken op de gedragscode, zoals stelen, pesten en in die tijd seksuele overtredingen. Om dit laatste in de juiste context te plaatsen, maar voor zover ik weet, gebeurde dit eenmaal in het jaar voordat ik me aanmeldde en opnieuw in mijn laatste jaar, dus het was geen gewone gebeurtenis.”
Bij housekeeping worden de kleine dagelijkse overtredingen aangepakt. Drie of vier meisjes worden dan tegelijk opgeroepen. Ze krijgen dan om de beurt met de paddle op hun blote billen.
“Meer routinematig hadden we de housekeeping, die kon worden uitgebreid tot alle leden van de sorority, maar die vaker werd toegepast nieuwe leden in hun eerste jaar. Hier werden kleine inbreuken op de discipline aangepakt.
Bij zo’n housekeeping werden drie of vier meisjes door de oudste leden opgeroepen om naar een kamer van een Big Sister te komen. Om de beurt moesten we voorover buigen en onze billen bloot maken om meerdere keiharde slagen van de paddle te krijgen.
Je raakt nooit helemaal gewend aan de pijn die dat doet en de schaamte, vooral als degene die ervoor gezorgd had dat je opgeroepen werd minder discreet was. Meestal werd het tempo wel aangepast aan de verschillende meisjes. Bij één gelegenheid werd ik echter gestraft met drie andere meisjes en een van hen besloot dat ze iets te bewijzen had.
Dit specifieke meisje bleef de twee senioren met de paddles jennen; vastbesloten om te laten zien dat het haar geen pijn deed. Dit betekende dat we allemaal extra klappen kregen totdat er niemand van ons nog droge ogen had. Onze billen waren daarna helemaal paars en ik zat een dag of twee niet zo goed.”
Een belangrijke functie van de straf op de billen was meisjes die dat nodig hadden op hun plaats te zetten en teambuilding. Vooral verwaande meisjes konden het echter zwaar hebben.
“Meisjes in hun plaats zetten en teambuilding was naar mijn mening de kern van de sorority en daarom wil ik het wel verdedigen dat het zo ging. Voor het grootste deel had dit ook totaal geen seksuele bijbedoeling
Ik herinner me een rijk verwaand meisje dat dacht dat ze te goed was voor iedereen. Op een avond nadat het licht uit was, haalde iemand een grap met haar uit en plaatste een emmer met iets smerigs op een deur en dat kreeg ze in haar beste kleren over zich heen. Ze schopte zo’n ophef dat ze een uitbrander kreeg en twee minuten kreeg om zich klaar te maken om naar bed te gaan. Dat was een onmogelijke opgave, maar ook eentje waarvoor ze gestraft zou worden als ze faalde.
Minder verwaand gemaakt worden
Toen ze 10 minuten later na het douchen zich in haar pyjama meldde, moest ze voorover buigen en kreeg ze drie keer met de paddle op haar pyjamabroek en drie keer met de paddle op haar blote billen omdat ze zich te laat had gemeld. Daarna moest ze zich opnieuw aankleden en terug komen. Vervolgens kreeg ze drie met de paddle op haar rok, daar drie op haar onderbroek, dan weer drie op haar blote billen en daarna weer met de paddle op haar billen toen ze haar pyjamabroek aan had. Dit waren harde, zware meppen en tegen het einde brulde ze. Dit alles onder de ogen van een tiental jonge eerstejaars studentes die toekeken met grote ogen en oudere meisjes.
Ze moest zich die week ook melden voor housekeeping, dacht ik. Maar ik denk dat ze een les heeft geleerd en later was ze veel minder verwaand.”
De Big Sister
Het is gebruikelijk dat de meisjes van hun big sister straf op hun billen krijgen als daar een aanleiding voor is. Sommigen nemen dat heel serieus en grijpen iedere gelegenheid aan om hun little straf op de billen te geven. Meestal gaat dat met de eigen paddle. Sommige big sisters leggen de meisjes liever over de knie om ze op hun billen te geven.
“Maar boven alles waren de keren dat ik van mijn Big Sister op mijn billen kreeg. Dat was ook veel intiemer.
Mijn big sister, C, was een stevige meid en we hadden veel plezier. Ze heeft me ook uit veel moeilijkheden gehaald. Maar als ze dacht dat ik het nodig had, moest ik krom staan en mijn billen bloot maken. Ik kreeg dan een stevig pak slaag met de paddle. Soms werd dit gevolgd of voorafgegaan door een tijd in de hoek staan.
Dit was nooit zo erg als het housekeeping, maar er was geen limiet aan wat ze kon doen. Vaak hield ze me het grootste deel van de avond bezig in de kamer die we deelden.
Soms ging ik over de knie
Soms legde ze me over haar knie en gaf me op die manier op mijn billen. Hier begon ik voor het eerst verwarde gevoelens te krijgen waarvan ik later erkende dat ze seksueel waren.
Ik denk dat ze misschien van deze sessies heeft genoten, maar bij geen van beiden is het verder gegaan. Ik weet dat ik in die tijd mijn voorliefde voor spanking heb ontwikkeld, maar dat was alleen in mijn hoofd. In het algemeen was het allemaal gewoon karakteropbouwend en robuust plezier.
Er valt nog veel meer over te vertellen, vooral over specifieke rituelen en geheimen. Uiteraard wil ik geen namen noemen en herkenbaar zijn.”
Deze herinnering heeft op 19 juli 2013 op de blog A Voice in the Corner gestaan.
Laat zien dat het belangrijk is en geef daarom altijd billenkoek op de blote billen.
We care. We are careful.
Op veel verschillende manieren. We zijn zorgvuldig. Zorgzaam. Maar ook voorzichtig. En niet onverschillig. Het is namelijk belangrijk. Het gaat ook om belangrijke dingen.
Spank on the bare.
We spank on the Bare. Natuurlijk doen we dat.
Behalve bij de eerste keer, waar bij aanvang de billen veilig bedekt zijn, is het altijd gewoon zoals het hoort. Op de blote billen. Omdat het om belangrijke dingen gaat. Omdat het belangrijk is dat je het even goed voelt
Omdat het om belangrijke dingen gaat, krijg je altijd gewoon op de blote billen.
Eerder gepubliceerd op het Daphne Fotoblog op 17 augustus 2018.
“Ik geef mezelf heel goed advies, ik volg het alleen niet op“. Je weet wat er moet gebeuren maar je doet het niet. Dit gaat beter met afspraken en billenkoek.
Wat doen je eigenlijk als je een goed advies krijgt? En vooral: wat doe je als je jezelf een goed advies geeft?
Het is heel logisch dat je jezelf een goed advies geeft. Jij kent jezelf het tenslotte het beste en je weet. ook het beste wat je eigenlijk zou willen…
Kortom, zo’n advies van jezelf zou je niet in de wind moeten slaan.
Alice, je weet wel, uit Wonderland, heeft daar veel ervaring mee. Ze geeft zichzelf heel vaak goed advies, maar je volgt dat zelden op. Dat blijkt uit het originele boek en uit de film.
Dat is inderdaad het kenmerk van een advies. Je kunt het gewoon naast je neer leggen, ook als het advies van jezelf afkomstig is.
Er is een mooie songtekst geschreven over dit fenomeen. Dat je prima weet wat je zou moeten doen, maar het toch niet doet. Op die manier je eigen adviezen naast je neerlegt.
Robert Smith (o.a. bekend van The Cure) zingt hierover in zijn nummer Very Good Advice.
I give myself very good advice, but I very seldom follow it.
I give myself very good advice
But I very seldom follow it
That explains the trouble that I’m always in
Be patient, is very good advice
But the waiting makes me curious
And I’d love the change
Should something strange beginWell, I went along my merry way
And I never stopped to reason
I should have known there’d be a price to pay
Someday, somedayI give myself very good advice
But I very seldom follow it
Will I ever learn to do the things I should?
Will I ever learn to do the things I should?
Songwriters: Sammy Fain / Bob Hilliard
Songteksten voor Very Good Advice © Warner Chappell Music, Inc
Het verschil tussen een advies en een opdracht of een afspraak is dat je een opdracht echt moet uitvoeren of je afspraak moet nakomen.
Daarom maken we binnen de Daphne methode van een advies dat je aan jezelf geeft een opdracht die je moet uitvoeren. Dat doen we door er een afspraak van te maken waar jijzelf achter staat. Omdat je het echt wilt.
De vrijblijvend is er dan van af.
Het is dan een opdracht geworden van jezelf aan jezelf.
Een afspraak met jezelf maar via een ander, omdat het dan veel beter werkt. Die ander is dan je begeleider. Je coach.
Als je je niet aan je eigen afspraak houdt, krijgt je een stevig pak op je billen. Dat maakt het enorme verschil.
Eerder gepubliceerd op het Daphne Fotoblog op 15 augustus 2018.